LIFESTYLE - Mexicaanse wijnen

U kent Mexico van tequila, mezcal en Corona maar heeft U ooit gedacht aan Mexicaanse wijn? Toch is de Mexicaanse wijnproductie één van de oudste van het Amerikaanse continent. Niet alleen kende de inheemse bewoners variaties van druiven en vruchten maar direct na de Spaanse Conquest werden grote delen van het nieuwe land gecultiveerd voor de productie van wijn.

De geschiedenis van de Mexicaanse wijnindustrie begon in 1524 toen de Spaanse gouverneur Hernando Cortes elke Spanjaard met land van de kroon verplichte om voor elke 100 inheemse arbeiders jaarlijks 100 wijnstokken te planten. In de 16de eeuw brachten de Spaanse kolonisten en missionarissen vanuit Mexico deze wijnstokken naar Peru, Chile en Argentinië en in de 17de en 18de eeuw naar de Verenigde Staten. Tegenwoordig wordt de opkomende wijnproductie gedomineerd door wijnen afkomstig uit de Valle de Guadalupe in Baja California geproduceerd door internationaal erkende wijnhuizen zoals Casa Madero, Casa Pedro Domecq en L.A. Cetto.

Dit artikel neemt u mee naar de Mexicaanse wijngaarden, haar rijke en roemruchtige geschiedenis, de voornaamste wijnstreken, haar wijnhuizen, de vele druivensoorten en haar beste internationaal erkende Mexicaanse rode en witte wijnen.

De Mexicaanse wijnproductie
De Mexicaanse wijn is bezig met een offensief op de internationale drankenmarkt. Hiermee volgt de wijn de populariteit van Mexicaanse bieren zoals Corona en Sol. Een combinatie van moderne technologie en expertise op het gebied van wijn maken heeft geleid tot de productie van hoogwaardige Mexicaanse wijnen die in een snel tempo internationaal doorbreken. Mexico exporteert ook wijn maar exporteert veel meer van het meer populaire tequila en bier. De Mexicanen consumeren minder dan een halve fles per persoon per jaar, dit is een fractie in vergelijking met andere landen waar de liefde voor wijn bestaat zoals Frankrijk, Italië en Nederland.



Na jaren van duisternis en een slechte reputatie zetten de Mexicaanse wijnen een punt achter de geschiedenis en klimmen op naar de wereld top. Mexico beschikt over de oudste wijngaarden van de Nieuwe Wereld en kustgebieden met warme dagen en koude nachten en een deken van Pacifische ochtendmist net zoals de Napa en Sonoma gebieden in de Verenigde Staten. Maar waarom waren de Mexicaanse wijnen van zulke mindere kwaliteit? Na decennia van smakeloze wijnen is Mexico eindelijk in staat om kwaliteitswijnen te produceren. Met als gevolg dat met name in Baja California, dat verantwoordelijk is voor 75-85% van de totale wijnproductie in steeds meer Mexicaanse wijnhuizen de (internationale)markt opgaan. Alle wijnhuizen willen natuurlijk haar wijn exporteren maar ook de binnenlandse wijnafzet, in het hoge kwaliteit segment is van groot belang. De tarieven voor het importeren van Mexicaanse wijn in bijvoorbeeld de Verenigde Staten zijn laag. Door het winnen van internationale onderscheidingen openen Mexicaanse wijnen nieuwe markten. Publiciteit in voorname vakbladen zoals Wine & Spirits, Wine Spectator, Underground Wine en publicaties in lokale kranten zorgt voor waardering en respect voor Mexicaanse wijnen.

De wijnstokken beslaan in Mexico circa 70.000 hectare en breiden volgens de National Accosiation of Grape en Wine Makers met zo'n 6 procent per jaar uit. Deze cijfers zijn overigens met ingreep van de wijnstokken gebruikt voor productie van sap, jam en rozijnen. De wijnsector groeit echter het snelst. Van oorsprong was het probleem voor de Mexicaanse wijnmakers het gebrek aan voldoende middelen voor een hoge kwaliteit wijnproductie. Tegenwoordig beschikken zij over de beste materialen en vatten. Ook spenderen zij veel aan irrigatie. Met het klimaat hebben zij het potentieel voor een kwalitatief goede wijn. Mexicaanse wijnboeren geven toe dat er nog een lange weg te gaan is en het is nog te vroeg voor de wereldmarkt om zich zorgen te maken over de invasie van Mexicaanse Vino. Hoewel betrouwbare statistieken ontbreken heeft de Valle de Guadalupe minder dan twaalf wijnhuizen die samen ongeveer 24 miljoen vatten wijn uit 4.500 hectare produceren. Dit is bijvoorbeeld 2% minder dan de wijn productie in California oftewel gelijk aan de wijnproductie van een kleine Carneros district in het zuiden van Napa en de Sonoma Vallei.


De Geschiedenis van de Mexicaanse Wijn
De Mexicanen zijn de oudste Amerikaanse wijnproducenten. In het precolumbiaanse tijdperk gebruikte de indianen de wijnstokken voor het produceren van een drank waaraan zij fruit en honing toevoegde. Tegenwoordig wordt in sommige streken nog steeds deze wijn ook wel "acachul" genaamd van druiven en fruit gemaakt. Deze wilde druiven worden "Cimarrones" genoemd maar zijn te zuur om wijn van te maken. De eerste Europese wijngaarden in Mexico ontstonden tijdens de Spaanse overheersing toen de missionarissen hun posten gingen opzetten. De Spaanse Conquistadores kwamen veel wilde wijnstokken tegen maar geen enkele was geschikt voor het maken van wijn. Wijn was voor de katholieke kerk noodzakelijk en ook voor de Spanjaarden om hun maal weg te spoelen. Om in deze behoefte te voorzien gaf Foreneen Karats in 1542 opdracht om aan ieder die slaven in dienst had voor elke 100 slaven 1000 wijnstokken te planten. Dit resulteerde in het planten van naar schatting 5.000 wijnstokken die de basis voor de eerste Mexicaanse wijnproductie zorgde. De missionarissen transformeerde o.a. in Baja California de lokale woestijn in vruchtbare landbouwgrond en wijngaarden. Hun leider broeder Junipero Serra vestigde van San Diego tot Sonoma 21 missieposten waar zij de wel bekende wijnstokken verbouwden. Deze variëteit kreeg de naam: missionaris druiven. Deze benaming bestaat nog steeds en wordt in heet Zuid-Amerika "criolla" genoemd. De eerste plaatsen waar de wijngaarden ontstonden lagen in Puebla (Tehuacan en Huejotzingo) en Querétaro, Aquascalientes, Coahuila en later in Baja California en Sonora. In 1524 liet Herman Cortes bij wet vast leggen dat de Europese druiven in combinatie met lokale druiven moesten worden geplant. Dit was het begin van een hybride wijncultuur. In 1593 begon de Spaanse Kapitein Don Francisco de Urdiñola de eerste wijngaard in El Rosario Hacienda, Santa Maria de las Parras te Coahuila. Op het wapenschild van Querétaro zijn nog steeds wijnstokken te zien. De oudste Wijnhuis op het Amerikaanse continent werd in 1596 gevestigd in de Valle de Parras in de missiepost Santa Maria in het noordelijke centrale deel van Coahuila.

De nieuwe Europese druiven paste zich goed aan hun nieuwe omgeving en waren goed genoeg om tot wijn en brandy verwerkt te worden. Deze nieuwe industrie werd echter de kop ingedrukt toen Madrid het produceren van wijn in zijn geheel verbood ten gunste van de Spaanse thuismarkt. Daarbij kwam dat in de tijden daarna de heersende klasse de voorkeur aan Franse wijnen gaf. In 1699 verbood de Spaanse kroon alle lokaal geproduceerde wijn, alle wijngaarden moesten worden vernietigd en de kolonisten werden gedwongen om Spaanse wijn aan te schaffen. Uitzondering hierop waren de Katholieke missionarissen die druiven bleven produceren voor miswijn. Na de onafhankelijkheid werden de regels aangepast om de nationale wijnproductie te beschermen en werden hoge import belastingen geheven op buitenlandse wijnen. Humboldt had in de jaren hieraan vooraf de wijngaarden van Paso del Norte en Provincias Internas geprezen en zo werden deze verder ontwikkeld zelfs in de toen onrustige tijden. De priester Juan Ugarte, de grootvader van de Mexicaanse vinificatie werkte zich van Parras naar andere missieposten en planten druiven. Toen hij deze druiven in 1701 ook op de missiepost van Lorete planten bracht hij de wijn naar het schiereiland Baja California. In 1791 stichten priesters in Baja California de Mision de Santo Tomas ongeveer 150 kilometer ten zuiden van San Diego. Zij brachten en verbouwde druiven en waren één van de eerste die wijn uit de Californias produceerde. In 1834 werd de Mision de Nuestra Senora de Guadalupe del Norte ongeveer 100 kilometer ten zuiden van San Diego gesticht. Dit was de laatste missie gesticht in California. Tegenwoordig komt ongeveer 75% van alle geproduceerde Mexicaanse wijn uit deze streek. Deze streek is een van de weinige streken op deze aarde waar premine wine grapes kunnen groeien. In 1857 na de Mexicaanse War of Reform, werd de katholieke kerk ontdaan van haar land en bezittingen inclusief de missieposten in Lower California dat na de Mexicaanse - Amerikaanse oorlog deel van Mexico uitmaakte. Alle bezettingen van de kerk werden staatseigendom. De overheid verkocht deze gronden van de Mision de Santo Tomas aan en private groep, die er de Bodegas de Santo Tomas in 1888 oprichtte. Sinds de onafhankelijkheid zijn de druiven van Franse oorsprong en sinds de Porfirian tijdperk met uit zondering van de revolutie won de Franse wijn aan prestige.

Aan het einde van de 19de eeuw pionierde de Concannon familie in de Livermore Valley in California. Zij waren overtuigd van het feit dat de Mexicaanse overheid haar voordeel zou halen uit de potentie die de wijncultuur zou kunnen hebben en introduceerde Franse druiven in Mexico. In 1885 was de Mexicaanse overheid ongerust over de uitbreiding van de druiventeelt door de revolutie die Mexico teisterde. In de 20e eeuw werd de druiventeelt geteisterd door de phyloxera(druifluis) epidemie en de revolutie van 1910. De epidemie verwoeste in 1910 grote delen van de Mexicaanse wijngaarden. De revolutie deed de Concannon familie Mexico verlaten maar gelukkig plantte een andere Californische wijnmaker Pirelli Minetti meer dan 70 hectare rond de stad Torréon. In the jaren 30 van de vorige eeuw groeide de wijnindustrie door toedoen van de vele Europese mijnwerkers die in de Valle de Santo Tomas neerstreken. Zij stuitte op verlaten wijnhuizen en gereedschappen en stichtte in 1938 het eerste wijnhuis op het landgoed genaamd Bodegas de Santo Tomas. Na de tweede wereldoorlog met name door het protectionisme groeide de moderne wijnindustrie in Mexico. Na de tweede wereldoorlog voerde de Mexicaanse overheid hoge importbelasting op buitenlandse wijnen. Toen in de jaren 70 de vraag naar zoete, lichte spoelwijn toe nam groeide de binnenlandse wijnafzet naar 2 miljoen vaten per jaar. Maar in 1982 bracht het openen van de grenzen voor goedkope, lage kwaliteit spoelwijn een grote tegenslag voor de wijnhuizen en vele moesten hun deuren sluiten. Dankzij grote investeringen en inzet van geschikte buitenlandse technici o.a. Italianen, konden de overgebleven wijnhuizen goed concurreren met wijn uit andere landen met meer reputatie. Dit leidde tot een beter reputatie van Mexicaanse wijnen, zonder enige twijfel geholpen door de opmars van de Mexicaanse keuken over de gehele wereld maar ook door de deugd die aan connaisseurs geven werd met het ontdekken van deze goede kwaliteit wijnen met een eigen karakter. In 1989 kwam deze opmars tot een einde toen diverse handelsovereenkomsten met Europa werden getekend. De prijs en productie daalde met maar liefst 90% door de concurrentie met goedkopere, met name Duitse en Chileense import wijnen. De Mexicaanse economische crisis en waardevermindering van de Peso in 1994 zorgde voor een enorme werkeloosheid waarvan de gevolgen nog steeds voelbaar zijn. De concurrentie van goedkope import wijnen is nog steeds een serieus gevaar voor de ontwikkeling van de Mexicaanse wijnindustrie. Tegenwoordig heeft de druiventeelt drie belangrijke bestemmingen:voor consumptie, het produceren van wijn en de productie van rozijnen voor industriële doeleinden zoals distillatie.


Mexicaanse Wijnstreken
Mexico kent een drietal wijnstreken die een zevental staten bedekken. De Mexicaanse wijnstreken zijn :

- De Noordelijke wijnstreek: Baja California, Sonora
- La Laguna (Het Meer): Coahuila en Durango
- De Centrale wijnstreek: Zacatecas, Aguascalientes en Queretaro



De Noordelijke wijnstreek
De meest belangrijke wijnstreek van Mexico die de reputatie van de Mexicaanse wijn staande houd is Baja California. Het gebied ligt net boven de 30 graden noorderbreedte. De streek is gecentreerd rondom de stad Ensenada en is verantwoordelijk voor 90% van de Mexicaanse kwaliteitswijnen. De belangrijkste subregio’s zijn de Valle de Guadalupe, Calafia, San Vincente en Santo Tomas alle gelegen aan de Pacifische oceaan zodat ze optimaal kunnen profiteren van de koele zeewind en ochtendmist. Warme dagen en koele nachten zijn over de hele wereld klassieke omstandigheden voor het groeien van druiven. Zo kunnen de druiven hun suikers ontwikkelen zonder te zuur te worden. Alle valleien beschikken over alluviale gronden met graniet.

Het klimaat in Baja California wordt gesplitst door de aanwezigheid van een bergketen. Het westelijk deel heeft dankzij de Pacifische oceaan die zich aan de oostzijde bevind een gematigd klimaat. Het oostelijke deel dat gekenmerkt wordt door hoge temperaturen in de zomer grenst aan de Golf van California. De Valleien gelegen langs de oostkust van Baja California aan de Pacifische oceaan hebben een mediterranen klimaat. Deze regio’s streken zich 200 kilometer langs de Pacifische oceaan uit en hebben hetzelfde klimaat als Zuid Europa. De beste wijngaarden zijn gelegen in de gebieden met een microklimaat. In de Guadalupe vallei zijn 3000 hectare wijngaarden met een mediterranen klimaat en de meest bekende vallei is de Calafia Vallei. De relatieve vochtigheid in deze gebieden bedraagt 80%. De meest gangbare druiven zijn: Barbera, Cabernet Franc, Malbec, Merlot, Nebbiolo, Cabernet Sauvignon, Petite Sirah, Petit Verdot, Syrah, Petit Syrah, Tempranillo en Zinfandel. Witte druiven: Chardonnay, Chenin Blanc, Viognier, Palomino, Riesling en Sauvignon Blanc.

De tweede belangrijke regio’s in Sonora zijn Hermosillo en Caborca. In Hermosillo is de gemiddelde jaarlijkse temperatuur 12 tot 30 graden Celsius met een gemiddelde van 23 graden. Goede irrigatie is benodigd vanwege de droogte in dit gebied dat zelden neerslag kent. De meest voorkomende druivensoorten zijn: Barbera, Cardinal Carinñena, Perlette, Ruby Cabernet, Ruby en Valdepenas. De witte druiven: Bola Dulce, Esmarald, Palomino en Thompson. De relatieve vochtigheid bedraagt 48,4% in juli en augustus. In Hermosillo wordt 79% van de druiventeelt gebruikt voor destillatie, 19% voor het maken van wijn en 2% voor consumptie. Het klimaat in de regio Caborca is een woestijnklimaat met een jaarlijks gemiddelde temperatuur van 21,3 graden maar met in de winter extreem koude periodes. 23% van de druiven word gebruikt voor destillatie, 25% voor het produceren van wijn en de overgebleven 52%voor het maken van rozijnen.

La Laguna
Deze wijnstreek is gelegen in de staten Coahuila en Durango. De streek heeft een woestijnklimaat met een gemiddelde jaarlijkse temperatuur van 18 graden Celsius. Twee zeer gescheiden jaargetijden komen in deze gebieden voor: de eerste van april tot oktober met een gemiddelde temperatuur van 20 graden Celsius en de tweede van november tot maart met een gemiddelde temperatuur tussen de 13,6 en 19,4 graden Celsius. De laagste gemiddelde jaarlijkse temperatuur komen voor in Januari en de hoogste temperaturen in juli en augustus. De relatieve vochtigheid varieert met de seizoenen. In de lente bedraagt deze 13% en in de zomer 16%, in de herfst 53% en 44% in de Winter. In deze regio worden ook kwaliteitswijnen geproduceerd met name in de Laguna dat gelegen is op de noordoostelijk grens van Coahuila en Durango. Dit is de thuisbasis van de Parras Vallei de eerste door de Mexicaanse overheid erkende "appellation". De helft van de Mexicaanse wijngaarden bevinden zich in Sonora.

In 1568 kwamen de eerste Spaanse Conquistadores opzoek naar goud samen met priesters om de lokale bevolking te bekeren in de Vallei van Tlaxcaltecas in de huidige staat Coahuila. Door de wilde druiven en zoet waterbronnen vestigden zij zich daar 10 jaar later. Eén van hen was de Spaanse kapitein Don Francisco de Urdiqola, die de eerste wijngaard begon in 1593 op zijn El Rosario Hacienda, vandaag de dag het winkelcentrum van de stad. In 1597 beval Koning Philips de tweede Don Lorenzo Garcia om het eerste officiële wijnhuis van de nieuwe wereld te stichten op de San Lorenzo Hacienda. Maar in 1699 verbood de koning van Spanje alle wijnproductie in Amerika behalve die van de katholieke kerk. Het verbod bleef van kracht tot de Mexicaans revolutie in 1810. Don Evaristo Madero, grootvader van ex-president Madero kocht het wijnhuis in 1893. In het zuiden van Coahuila tussen Saltillo en Torreón is er een klein dorpje waar het oudste wijnhuis van Amerika is gelegen genaamd Casa Madero.

De meest voorkomende druivensoorten in de regio Coahuila zijn: Chardonnay, Chenin Blanc, Semillon en Colombard. De rode druiven zijn: Cabernet Sauvignon, Merlot, Syrah, Tempranillo, Uva Lenoir en Rosa del Peru. 75% van de geteelde druiven word gebruikt voor destillatie en 25% word gebruikt voor het produceren van wijn en consumptie. Mexicaanse wijnen gooiden hoge ogen in de "Decanter World Wine Awards" , de "San Francisco International" , "Mundus Vini Deutschland Neustadt", en de "International Wine and Spirit Competition" allemaal in 2008.


De Centrale wijn streek
De Centrale regio omvat de staten Aquascalientes, Zacatecas en Querétaro. De wijngaarden van Querétaro zijn verdeeld over San Juan del Rio en de Tequisquiapan Vallei. Het Klimaat in deze streek is half woestijn met sommige gebieden een gematigd vochtig klimaat. De gemiddelde temperatuur is 16,7 graden Celsius met een jaarlijks maximum van 20,2 en minimum van 13,2. De regen periode is van juni tot september.

Valle de Aquascalientes: De wijn productie in deze streek is de afgelopen decennia enorm afgenomen. De meest verbouwde druiven soorten zijn: Chardonnay, Muscat Blanc, Colombard, Cabernet Sauvignon, Merlot en Ruby Cabernet.
Valle de Zacatas: Valle de Zacatas is misschien wel de jongste regio in Mexico waar wijn word geproduceerd. De verbouwde druivensoorten zijn: Colombard, Chenin Blanc, Ugni Blanc, Traminer, Malaga, Ruby Cabernet en Petite Syrah.
Valle de Tequisquiapan, Querétaro: Mousserende Wijn wordt het meest geproduceerd in deze regio. Daarnaast worden ook Sauvignon Blanc, Macaber en St. Emilion verbouwd. Naast de Cabernet Sauvignon, Gamay en Malbec word er ook hard gewerkt aan het verbouwen van de Pinot Noir.

Meer dan 80% van de druiven die in deze regio worden geproduceerd worden gebruikt voort destillatie, 13% voor consumptie en slechts 7% voor het maken van wijn.


Wijnhuizen
Mexico kent een lange historie van wijnhuizen die terug gaat tot 1597. Naast een aantal grote spelers zijn er talloze kleine wijnhuizen die de Mexicaanse wijnproductie de afgelopen jaren een nieuwe impuls hebben gegeven.

Casa Madero
Casa Madero is de Nestor van de Mexicaanse wijn en eigenlijk van de hele Nieuwe Wereld. Ironisch genoeg ligt deze niet in Baja California maar in de Valle de Parras in de staat Coahuila. Dit gebied werd door de Spaanse kolonisten als eerste gekozen voor het verbouwen van druiven vanwege het aanwezige water en vanwege de hoogte waardoor er extreme tempraturen optreden. Casa Madero werd opgericht in 1597 als het wijnhuis San Lorenzo. Het werd door de huidige eigenaar José Milmo's overgrootvader Don Evaristo Madero in 1893 gekocht. In de jaren zeventig van de vorige eeuw begon de familie Milmo met het herplanten van de wijnstokken. Druivensoorten die normaliter gebruikt werden voor het destilleren van Brandy werden vervangen door de Chardonnay, Cabernet Sauvignon en Merlot. Sinds die tijd hebben zij nogmaals de druiven opnieuw moeten planten vanwege druifluis. Tegenwoordig hebben zij ongeveer 485 hectares met druiven. Milmo is er opgebrand om zicht los te maken van het Mexicaanse wijnlabel en probeert actief de restaurantmarkt te veroveren. In de Verenigde Staten zijn reeds drie soorten van Chardonnay, Merlot en Cabernet Sauvignon beschikbaar. Een nieuwe lijn van hoge kwaliteit Bordeaux blend word voorbereid in de nieuwe wijngaarden van Zacatecas.



Casa Pedro Domecq
De productie van Brandy heeft er toe geleid dat grote bedrijven zijn gaan investeren in de wijnproductie van Mexico waaronder Allied Domecq. Casa Pedro Domecq is het meeste bekend in Mexico vanwege de Brandy maar zij produceren ook vele wijnmerken in een brede prijsklasse en soorten. Chateau Domecq is het premium label en bevat een ongebruikelijke blend van Nebbiolo en Merlot maar ook een op de Sauvignon Blanc gebaseerde witte wijn. De Spaanse Cava producent Freixenet heeft ook geïnvesteerd in de Mexicaanse wijn en is een belangrijke speler in de regio Querétaro. Zij produceren hier mousserende wijnen. De grote hoogte in deze wijngebieden zorgt voor koude nachten hierdoor behouden de druiven de juiste zuren die noodzakelijk zijn voor het produceren van deze mousserende wijnen. Dit bedrijf is de drijvende kracht achter de modernisering van de wijnbouw in heel Spanje en is deels verantwoordelijk voor de nieuwe golf van wereldklasse Spaanse wijnen. Pedro Domecq produceert ook El Presidente Brandy, Blue Rhin Lieberaumilch, Champagne Mumm Cordon Rouge, Spaanse en Argentijnse wijnen op verschillende locaties over de hele wereld. Vijfenzeventig procent van de Domecq is onlangs aangekocht door Pernod Ricard. De merknaam Domecq zal in Mexico blijven en aan het nieuwe logo wordt hard gewerkt. Alle flessen wijn krijgen nieuwe labels. Het meest opwindende nieuws is de introductie van een nieuwe wijn: Reserva Magna en de aankondiging van een nieuwe Argentijnse wijnmaker, Sebastian Suarez. De vorige wijnmaker, Jose Luis Durand werkt nog steeds in de regio en maakt nu samen met een zakenpartner zijn eigen superieure en uitstekende wijnen. Domecq wijnen worden verkocht onder verschillende labels waaronder: Calafia, XA, en Padre Kino. Hun beste wijnen zijn de Reserva en Chateau labels en fijne wijnen onder het XA-label. Een van de meest populaire XA wijnen is de Blanc de Blanc: 100% Chenin Blanc, lage temperatuur gisting in roestvrij staal met geen eik of fles veroudering. Het is zeer licht van kleur met lichte zoetheid en zuurheid, fruit aroma's en smaken met een schone slepende afwerking.

L.A. Cetto
Een andere grote producent is L.A. Cetto genaamd naar de Italiaanse oprichter Don Angelo Cetto die in de jaren 20 emigreerde vanuit Piedmont. L.A. Cetto is de grootste wijn producent van Mexico en verschilt in vele opzichten van haar concurrent Domecq. L.A. Cetto is een familie bedrijf met 1200 hectare aan wijngaarden in de Valle de Guadalupe en nog eens 1600 hectare in Sonora; Domecq koopt daar in tegen alle druiven in plaats van deze zelf te produceren. L.A. Cetto heeft drie klasse wijn: commerciële blends, een enkel "variatal" serie en de "Limited Reserve". Daarnaast verkopen zij ook de Chenin Blanc, Malbec en Tempranillo wijnen en de specialiteit van de Californias: de Zinfandel en Petite Syrah. Tenslotte produceren zij nog enkele van oorspronkelijke Italiaanse afkomstige wijnen zoals de Nebbiolo en een Passito woestijn wijn (gemaakt van gedroogde druiven). Domecq en L.A. Cetto zijn verantwoordelijk voor ongeveer 80% van de totale 1,6 miljoen vaten wijn per jaar en zij exporteren elk 40% van de wijn.

Cavas Valmar
De geschiedenis van Cavas Valmar begint in 1919 met de komst van Don Federico Valentin uit de Franse Alpen naar Ensenada. Hij legde zich toe op het bewonen van zijn ranch. Als een goed Fransman, maakte hij zijn eigen wijnen en hij begon deze te delen met zijn vrienden. Zijn kinderen Hector en Gontran Valent vestigden zich in 1983 samen met Fernando Martain in Cavas Valmar. Ze begonnen hun werkzaamheden in een oude parkeerplaats op de ranch met een kleine molen en andere apparatuur waarbij tevens 20 Amerikaanse eiken vaten waren inbegrepen. In die tijd kon men alleen de Palomino, Ugniblanc en Moscatel rassen witte wijn produceren samen met Grenache, Rubi-Rode, Valdepeñas en Italiaanse rassen. In 1985 presenteerde Cavas Valmar zijn eerste twee wijnen, een witte en een rode. Ze gebruikten deze twee wijnen en starten hun bedrijf. In hetzelfde jaar begonnen zij hun Cabernet Sauvignon. Naarmate de tijd voorbij verstreek veranderde de formule de witte wijn tot wat het nu is, een wijn gemaakt met Chevin Blanc druiven. Tegenwoordig is de produktie van Cavas Valmar ongeveer 15.000 flessen per jaar waarvan 80% Cabernet Sauvignon en Chenin Blanc is. Deze wijnen worden verbruikt in de beste restaurants van Mexico. We noemen een paar hieronder: Four Seasons Mexico-stad, La Cabaña del Gaucho in Villahermosa, Merida en Leon Guanajuato, Las Palmillas Hotels, Paraíso Los Cabos, Twin Dolphin en Melia in Cabo San Lucas, Malarrimo Restaurant in Guerrero Negro, 100 años Restaurant, La tradicion en Victoria in Tijuana , Rey Sol, Embotelladora Vieja, La Esquina, Las Conchas, Kaia, Punta Morro en Haliotis in Ensenada.

Kleinere producenten
Er zijn talloze kleinere producenten en hun aantal groeit nog steeds. Deze bedrijven hebben gezorgd voor de grote sprong voorwaarts van de Mexicaanse wijnproductie in de jaren 90. Opgericht in 1987 Monte Xanic is een marktleider en heeft met haar wijnen reeds verschillende internationale prijzen gewonnen. Ze richten zich vooral op Bordeaux variëteit en Chardonnay en richten zich daarmee op het centrum van de wijnwereld. Ook produceren zij een drietal van Chenin Blanc,a late harvest, een reserva en een Colombard blend als eerbetoon aan de Loire Vallei. Haar tweede label is Calixa dat zich richt op het alledaagse drinken van wijn.

Chateau Camou heeft dezelfde Bordeaux aspiraties en heeft Chateau Margaux als grote voorbeeld. Eigenaar Ernesto Alvarez-Morphy's gelooft daarnaast ook in zijn inheemse cultuur en produceert ook traditionele Mexicaanse wijnen. Zijn wijnmaker is de in Bordeaux getrainde Victor Torres die samen met de investeerder Alvarez-Morphy’s een oude verlaten wijngaard tot een state-of-the-art wijngaard heeft omgetoverd. Naast de productie van Merlot en Cabernet hebben zij ook de buurtgenoten Fumé Blanc en Chardonnay.

In Baja Calaforinia is de voornaamste wijnregio naast de bekende Valle de Guadalupe de Bodegas de Santo Tomas. Oorspronkelijk onderdeel van de Mision de Saint Thomas Aquinas werd het in 1888 een commercieel wijnhuis waarmee het tevens het oudste wijnhuis in Baja California is. Ze hebben hun productie de afgelopen jaren gehalveerd om zich te richten op kwaliteit in plaats van op kwantiteit. Tevens hebben zij recent een zogeheten NAFTA wijn genaamd Duetto geproduceerd in samenwerking met de Wente wijnhuis in de Livermore Vallei in California. Hugo D’Acosta, de voornaamste wijnmaker bezit ook Casa de Piedra, dat beperkte hoeveelheden Cabernet Auvignon en Tempranillo produceert waarvan 80% particulier als primeur wordt verkocht.

Andere kleinere wijnhuizen zijn: Freixenet, Viña de Liceaga, Adobe Guadalupe, Vides y Vinos Californianos, Viñedos Lafarga, Vinicola Pijoan, Vinicola tres Valles, Vinisterra, Aborigen, Barón Balché, Bibayoff, en Vinos Chimul.

Druiven
Het Mexicaanse klimaat is uitermate geschikt voor het verbouwen van vele soorten druiven. Van oudsher groeide in Mexico wilde druivensoorten niet echt geschikt voor het maken van wijn. De Spanjaarden introduceerde de eerste Europese druivenrassen. Tegenwoordig zijn er vele druivenrassen verspreid over de vele hectaren wijngaarden. Een overzicht van de druiven en het wijnhuis die haar verbouwd:

Rode druiven
Cabernet Sauvignon: Casa Madero, Bodegas de Santo Tomas, Vinos Bibayoff, L.A. Cetto, Freixenet, Mogor Badan, Monte Xanic, Adobe Guadalupe
Cabernet Franc: Mogor Badan, Monte Xanic, Adobe Guadalupe
Carignan: Cavas Valmar
Grenache: L.A. Cetto, Cavas Valmar, Adobe Guadalupe
Ruby Cabernet: L.A Cetto
Merlot: Casa Madero, Mogor Badan, Monte Xanic, Viña de Liceaga, Adobe Guadalupe
Shiraz (Syrah): Casa Madero, Monte Xanic, Adobe Guadalupe
Macabeo: Freixenet
Malbec: Monte Xanic
Nebbiolo: Vinos Bibayoff, Adobe Guadalupe
Petit Verdot: Monte Xanic
Pinot Noir: Freixenet
Rubyred: Cavas Valmar
Tempranillo: Cavas Valmar



Witte druiven
Chardonnay: Casa Madero, Bodegas de Santo Tomas, L.A. Cetto, Monte Xanic
Chasselas: Mogor Badan
Chenin Blanc: Casa Madero, Vinos Bibayoff, Freixenet, Monte Xanic
Macabeo: Freixenet
Moscatel: Cavas Valmar
Palomino: Cavas Valmar
Pinot Chardonnay: L.A. Cetto
Riesling: L.A. Cetto
Saint Emilion: Freixenet
Semillon: Casa Madero, Monte Xanic
Sauvignon: Blanc L.A. Cetto, Freixenet, Monte Xanic
Ugni blanc: Cavas Valmar
Zinfandel: Vinos Bibayoff


Labels
Doordat de Mexicaanse overheid tot op heden net zoveel interesse had in wijn als de Mexicaanse bevolking in het drinken van deze wijn hebben de Mexicaanse wijnproducenten getracht een label te maken dat in overeenstemming is met de Europese en Amerikaanse standaarden om zo moeilijkheden in de exportmarkt te voorkomen.

Label informatie
Normaal gesproken zijn de gegevens die op het label staat standaard maar de hoeveelheid details kan verschillen per wijnhuis.

De informatie die op de voorzijde van het label staat vermeld bevat:
- De naam van de wijnproducent of distributeur
- Het merk of naam van de wijn
- Het symbool voor de denominatie van de afkomst
- De variëteit aan de gebruikte druiven
- De naam van de producent en de botteling bedrijf
- Het volume van de fles en het alcohol percentage
- Informatie over de leeftijd van de wijn: Crianza of Añada
- De datum wanneer de wijn gebotteld werd

Informatie vermeld op de achterzijde van het label:
- De wijn eigen kenmerken
- De kenmerken van de wijngaard waar de wijn is geproduceerd
- De meeste producenten vermelden details over het klimaat
- Ideeën voor combinaties met wijn en eten

Informatie vermeld op het collarette:
- Het logo of wapen van de wijnproducent
- Een referentie naar de plek waar de wijn is gebotteld
- De leeftijd


Mexicaanse wijnclassificatie
De officiële Mexicaanse wijn classificatie kent 3 typen:

De eerste wordt "Varietales" genoemd. Normaal gesproken zijn dit de beste wijnen en zijn gemaakt van een enkele druivensoort beter bekend als de variëteit wijn.
De tweede is genaamd "Combinadas". Deze geeft de variëteit van de gebruikte druiven aan.
Het derde type is genaamd "De Origen". Dit geeft aan dat de druiven die gebruikt zijn exclusief uit een bepaalde regio komen.


Een selectie van de beste Mexicaanse Wijnen
Tot slot geven wij u een overzicht van een tiental internationaal bekroonde Mexicaanse wijnen. Deze wijnen zijn allemaal gouden medaille winners op diverse internationale vooraanstaande concours:

Casa Madero Cabernet Sauvignon: 90% Cabernet Sauvignon en 10% Merlot. Heeft aroma's van kersen en framboos, hout en specerijen, dit is een elegant en zijdeachtige wijn. Een mooie balans van fruit en rijpe tannine en een aanhoudende en aangename afdronk. De wijn is 12 maanden gerijpt op een combinatie van Franse en Amerikaanse eik.

Casa Madero Shiraz: 100% Shiraz. Deze wijn is 12 maanden gerijpt op nieuwe Franse en Amerikaanse eik. De wijn heeft aroma's van kersen, tabak, leer, bramen en specerijen. Het is intens pittig met een smaak van kersen met een vleugje peper, mooi in balans met zachte tannine en een afwerking die blijft.

Casa Madero Chardonnay: 100% Chardonnay. Een aantrekkelijke gouden kleur, brengt deze wijn aroma's van warme toast, honing en ananas gevolgd door een heerlijke citrus smaak van kaneel, perzik, en guayaba, met minerale en boterachtige notities. De wijn is fris en expressief, met evenwichtige zuurgraad dat het karakter van zijn vruchten bevestigt. De wijn heeft een lang aanhoudende afdronk. Een derde van de wijn wordt drie maanden gerijpt op Amerikaans eikenhout, de rest op roestvrij staal.

San Lorenzo Tinto: Deze wijn is het resultaat van een zorgvuldige mix van Cabernet Sauvignon en Tempranillo, waardoor het een uitstekende balans tussen tannine en fruit heeft, met een zeer aangename geur en delicate smaak.

San Lorenzo Blanco: 50% Chenin Blanc, 50% Chardonnay, heeft een mooie gouden kleur, met een opvallend fruitig karakter, met name van tropische vruchten, samen met minerale en florale tonen. Het is uitstekend als aperitief of ter ondersteuning van kaas, vis of zeevruchten.

Santo Tomás Barbera: 100% Barbera, de edele druiven van de Italiaanse regio Piemonte. Gerijpt in Amerikaans eikenhouten vaten voor een jaar en een jaar in de fles. Het begint met heldere, robijnrode kleur, mondt uit in intense, mooie aromaten en smaken van kersen, mokka, peper, en donker fruit. Deze wijn is heeft body met zachte tannine. Het is ideaal met worst en alle soorten vlees, als ook met pasta in tomatensaus en pizza's.

Santo Tomás Cabernet Sauvignon: 100% Cabernet. Een winnaar van een zilveren medaille op het Concours Mundial in Brussel in 2006. Deze wijn is gerijpt op Franse eik gedurende 15 maanden, plus nog een jaar op fles. De donkere robijnrode kleur leidt naar aroma's van mokka en specerijen, wat leidt tot een intense slok van bramen, kersen en donkere smaken, gevolgd door een lange afwerking van koffie en cacao.

Santo Tomás Merlot: 100% Merlot. 6 maanden gerijpt in Frans eiken vaten van Alliers. De wijn heeft een goed gedefinieerd rassen karakter, fluwelig in de mond, met medium body en een gladde, ronde op het gehemelte te voelen. Aroma's van rood en zwart fruit, kersen, frambozen, bramen, en rozijnen. Ideaal met Chiles rellenos of kip of rundvlees stoofschotels.

Santo Tomás Chardonnay-Sauvignon: 60% Chardonnay, 40% Sauvignon Blanc. Deze ongewone mix combineert de typische aroma's van de Chardonnay met de florale aroma's van kamperfoelie, en de schone, frisse, citrus smaken van Sauvignon Blanc. De wijn heeft de perfecte zuurgraad ondersteund door net iets van eikenhout.

Santo Tomás Viognier: 100% Viognier, een ras oorspronkelijk uit het Rhône dal. Deze stijlvolle, slanke sipper biedt een heldere, gouden kleur, met aroma's van cashewnoten, honing, perzik, abrikoos. Droge, frisse, citrus smaken van zoete kruiden, sinaasappelschil en appel omringen het gehemelte, gevolgd door een mooie lange afdronk. Het is een zeer vriendelijke begeleiding van voedsel wit vlees, vis en zeevruchten



0 comments:

Een reactie plaatsen

Onderwerp...