LIFESTYLE - Tequila, Mezcal, Sotol en Pulque

Mexico kent een aantal internationaal bekende alcoholische dranken. De belangrijkste gedistilleerde dranken zijn Mezcal, Tequila en Sotol. Een andere traditionele niet gedistilleerde precolumbiaanse drank is Pulque oorspronkelijk iztac octli genaamd en wordt gemaakt uit sap van de agave ook wel magaey plant. Het waren de Spanjaarden echter die bij gebrek aan sterke drank in het Nueva España experimenteerde met het distilleren van agaven en zo vino's de Mezcal afkomstig van het Nahuatl mexcalmetl dat agave betekent ontdekten. In het Noorden van Mexico wordt Sotol gemaakt van de Dasylirion wheeleri plant.

Mezcal en tequila worden niet zoals vele mensen denken gemaakt van cactus maar uit het hart oftewel piña van de agave plant. Het verschil tussen mezcal en tequila is de gebruikte agavensoort. Tequila bestaat uit het grootste deel uit de Agave Azul Weber ook wel bekend als de Agave Tequillana terwijl Mezcal uit vele andere soorten bestaat waarvan de bekendste uit de staat Oaxaca zoals de Tobalá, Arroquense en Espadín. Daarbij komt dat de Agava Tequillana allen in de staat Jalisco en delen van de staten Michoacán en Guanajuato mogen worden geteeld.

Dit artikel geeft u en overzicht van de vele soorten tequila, het maken van tequila, het proeven en drinken van tequila. Vele mythes doen de ronde omtrent tequila: de bekende worm die nooit in tequila voorkomt maar word toegevoegd aan de Mezcal. Voor de mensen die gek op lekkere cocktails zijn geven we tenslotte een aantal zeer interessante varianten gebaseerd op tequila.
Ontstaan en geschiedenis
Er bestaan vele versies over het ontstaan van pulque en tequila. Een daarvan gaat als volgt: "Una bruja y un Dios: Mayahuel y Tlaloc, dos enamorados. La abuela de ella no lo quiere. En las noches ellos se convierten en un árbol. De pronto, producto de una Maldición, CAE un rayo que parte el árbol en dos. Desde entonces Mayahuel quedó convertida en maguey Tlaloc y desde el cielo manda por siempre sus Lluvias tupidas para que ella nunca muera. Esta es una de las Leyendas del origen del Mezcal."

Tequila werd pas voor het eerst in de 16e eeuw, in de buurt van het huidige stadje tequila geproduceerd. Het stadje Tequila werd pas officieel in 1656 door de Spanjaarden gesticht. De Azteken hadden vele eeuwen eerde al en alcoholhoudende drankje gewonnen uit de Agave plant dat zij octli oftewel pulque noemde. Toen de Spanjaarden in 1521 arriveerden en al snel een gebrek hadden aan eigen gestookte drank begonnen zij te experimenteren met distilleren van de agave planten. Ongeveer 80 jaar later, rond 1600 begon onder leiding van de markies van Altamira Don Pedro Sánchez de Tagle de massa productie van Mezcal. Deze productie vond plaats op het grondgebied van het hedendaagse Jalisco. In 1608 werd door de gouverneur van Nueva Galicia (Jalisco) voor het eerst belasting op deze nieuwe drank geheven. De hedendaagse tequila ontstond na 1800 en werd massaal in Guadalajara geproduceerd. Don Cenobio Sauza, oprichter van Sauza Tequila en burgemeester van het dorp Tequila van 1884-1885, was degene die als eerste tequila naar de Verenigde Staten exporteerde. Zijn kleinzoon Don Francisco Javier drong er internationaal op aan dat "er geen tequila kon zijn waar er geen agaven groeien!" Zijn inspanningen hebben geleid dat echte tequila alleen uit de staat van Jalisco kan komen met uitzondering van enkele gebieden in Michoacán en Guanajuato.

Het maken van Tequila
Aan het begin van de productie van tequila staat het kweken en oogsten van de agave plant. Het planten, onderhouden en oogsten van de agave plant is een intensive handmatige inspanning die door de eeuwen heen ondanks de moderne agrarische technologie onveranderd is gebleven.

De mannen die de agave planten oogsten worden jimadores genoemd. De kennis van het oogsten van de agave plant gaat van generatie op generatie over. De jimadores moeten in staat zijn om in de dichte agave rijen snel te kunnen werken om zo de hijuelos (Agave stekken) zonder beschadiging van de moeder plant te trekken om zo de piñas (het hart van de plant) zichtbaar te maken en beslissen wanneer welke plant klaar is om te worden geoogst. Wanneer de plant te vroeg wordt geoogst dan bevat deze niet genoeg suikers. Wanneer de plant te laat geoogst word dan zal de plant de suikers hebben gebruikt om een quiote (20-40 meter hoge stam), met zaden op de top die vervolgens worden verspreid door de wind te laten groeien. De Pinas kunnen een gewicht van 20 tot 40 kilo halen. Zij worden weg gesneden met een speciaal mes dat een coa heet. Vervolgens worden de piñas versnipperd en geperst zodat het sap in tanks en vaten kan worden opgeslagen. Sommige tequila producenten maken nog steeds gebruik van ambachtelijke methoden waarin de piñas worden geplet met een stenen Tahona wiel.

De Musto, het Agave sap, en soms ook de vezel moet vervolgens voor meerdere dagen gisten in de houten of roestvrij stalen vaten zodat de suikers worden omgezet in alcohol. Elk bedrijf houdt zijn eigen gistingsproces als een goed bewaard geheim. Het gefermenteerde product wordt vervolgens eenmaal gedistilleerd om troebel of melkachtige vloeistof genaamd ordinario te produceren. Vervolgens wordt de ordinario voor een tweede keer gedestilleerd om een duidelijke zilver Tequila te produceren. Sommige distilleerderijen distilleren vervolgens een derde maal. Tenslotte wordt de tequila verdund en gebotteld als een zilveren tequila, of in vaten gepompt om met het rijpingsproces te beginnen.


Meestal is er een duidelijk verschil in smaak tussen de tequila die is gemaakt van laagland en die van de hoogland agave planten. Agave planten die worden gekweekt in de hooglanden hebben vaak een meer zoete en fruitige smaak. Het onderscheid is echter onlangs als gevolg van het agave tekort van 1999/2000 vervaagd. Sindsdien hebben veel van de grotere producenten van het laagland zich ook in de hooglanden gevestigd en kunnen zo van beide agave gebieden profiteren om hun tequila te produceren. Toch worden de meeste agave planten op de westelijk gerichte hellingen geteeld waardoor ze gedurende de dag het meest hoeveelheid zonlicht ontvangen. Deze planten worden groter, breder, en sappiger. De Agave planten geteeld in de laaglanden hebben meer "aardse" smaken en blijven meestal qua grote aan de kleine kant.

Soorten Tequila
Tequila is bevat een alcohol percentage tussen de dertig tot veertig procent en is hiermee vergelijkbaar met dranken zoals whisky en wodka. De belangrijkste informatie op het etiket is de indicatie: 100% agave of 100% agave azul-cien por ciento de agave. Dit betekent dat de tequila alleen van de blauwe agave plant is gemaakt en werd goedgekeurd door een inspecteur van de overheid om de zuiverheid te waarborgen en tevens dat de tequila in Mexico is gebotteld.

Er zijn twee categorieën van tequila: mixtos en 100% agave. Mixto's kunnen tot maximaal 49% van niet suikerbevattende agaven in het fermentatieproces gebruiken. Mixto's gebruiken zowel glucose en fructose suikers. Tequila wordt gerijpt in eikenhouten vaten. Reposado kan rijpen in vaten of fusten met een inhoud van 20.000 liter, waardoor rijkere en meer complexe smaken ontstaan. De voorkeur van het land van herkomst van de eikenvaten zijn de VS, Frankrijk of Canada. Meestal zijn de vaten van wit eikenhout maar sommige bedrijven kiezen hout dat zorgt voor een rokerige smaak bijvoorbeeld vaten die vroeger werden gebruikt voor het rijpen va whisky of wijn. Sommige reposado kan ook worden gerijpt in nieuwe houten vaten waardoor de smaak hetzelfde blijft maar het rijpingsproces wordt verkort. Tequila is in een aantal soorten verkrijgbaar afhankelijk van het rijpingsproces na de distillatie.

Blanco of plata is witte of zilvere tequila. Deze tequila kan direct na de distillatie worden gebotteld of heeft minder dan zestig dagen in stalen tanks of neutrale houten vaten gerijpt. Soms heeft deze soort een wat peperige en scherpe smaak vooral wanneer het 100 procent agave bevat.

Joven of Oro is jong of goud. Deze soort tequila is in principe hetzelfde als blanco, maar aan deze tequila zijn enkle kleur en smaakstoffen toegevoegd zodat deze iets rijper lijkt. Veel voorkomende toegevoegde ingrediënten zijn karamel, amandel en vanille. In de tequila industrie staan deze tequila’s bekend als mixto dat gemengd betekent.

Reposado betekent "rusten". Deze soort tequila is van twee maanden tot maximaal een jaar in eiken vaten of vaten gerijpt. De smaak is rijker en complexer. Hoe ouder de tequila, hoe donkerder de kleur en heeft het hout van de vaten de smaak kunnen beïnvloeden. Reposado neemt meer dan zestig procent van alle verkochte tequila in Mexico voor haar rekening.

Añejo betekent oud. Deze tequila is gerijpt in vaten die eerder zijn gebruikt voor de rijping van reposados. De inhoud van de vaten bedraagt niet meer dan 600 liter en de meeste worden opgeslagen in vaten van ongeveer 200 liter. Veel van de gebruikte vaten zijn afkomstig van whisky of bourbon distilleerderijen in Amerika, Frankrijk of Canada (het meest populair zijn Jack Daniels), dat resulteert in de donkere kleur en meer complexe smaken van de Añejo tequila. Aangezien de meeste mensen het erover eens zijn dat na 4 jaar de tequila op zijn best is, kan de Añejo worden verwijderd uit de houtenvaten en geplaatst worden in roestvrij stalentanks om de verdamping van alcohol in de vaten te verminderen.

Extra Añejo betekent extra oud. Deze tequila heeft minimaal drie jaar in eiken vaten gerijpt. Deze categorie is opgericht in maart 2006. Reserva de casa betekent meestal premium en kan een beperkte productie variëteit.



Tequila proeven en drinken
De traditionele manier om tequila te drinken is door gebruik te maken van het lange, smalle borrelglas het zogenaamde caballito (paardje) of tequilito. Sommige mensen zeggen dat añejos misschien beter in een brandewijnglas geserveerd kunnen worden zodat je de aroma beter kunt waarderen. Van het model van de Caballito, met zijn smalle basis en een bredere mond, wordt gezegd dat deze is gemodelleerd naar de originele hoorn van de stier, waaruit tequila vroeger werd gedronken. De bodem is vlak gesneden zodat deze op de tafel kan rusten.

Tequila nip je en om de tequila smaak volledig tot haar recht te laten komen laat u het zout en limoen of andere Margarita mixen achterwege. Sommige mensen geven de voorkeur aan het koud drinken van tequila met name de blanco maar de tequila aroma komt het meest tot haar recht wanneer het op kamertemperatuur gedronken word. Wanneer u de tequila goed heeft kunnen proeven kunt u altijd ijs, zout en limoen toevoegen. Iedereen kent natuurlijk ook de manier van tequila drinken waarbij zout op de handbal word gelegd, vervolgens de tequila in één keer achter over word geslagen gevolg door het opzuigen van het sap uit een stukje gesneden limoen en tot slot de luidde kreet: CARAMBA!!!

Wat maakt een goede tequila? Voor sommigen is het de aardse, plantaardige smaak en aroma van de agave. Voor anderen is het de scherpte van de blanco of reposado. Weer anderen geven de voorkeur aan de gladde, eikenhouten aroma van de añejos. Het beste advies is om verschillende merken en verschillende soorten te proberen om zo de smaak die je het meeste bevalt te vinden. Tequila kan als plezierig en complementair met een (Mexicaanse) maaltijd net zoals wijn.

De bekende tequila merken zijn ook in de Nederlandse slijterijen te vinden zoals o.a.: Sauza (blanco/reposado/Añejo), Jose Cuervo reposado en Olmeca (blanco en Añejo). Daarnaast zijn ook een aantal mindere kwaliteit blanco's verkrijgbaar. Bekende kwaliteit tequila zijn o.a. Don Julio, Porfidio, El Jimador en 1800. Tequila slijterij La Barrique in Breda beschikt over een uitgebreid tequila assortiment met o.a. Aha Toro, Amate, Casa Noble, Casa Vieja, Don Anastacio, Esperanto, Espolon, Gran Centenario, Herradura, Oro Azul, Patron, Porfidio, Sauza Tres Generaciones, 1800, Jose Cuervo de las Familias.

Mythen over tequila
Tequila heeft door de jaren heen een ware mystieke uitstraling gekregen. Vele geruchten en mythen doen de ronde over dit magische Mexicaanse drankje.

Mythe 1:In de fles van tequila zit een worm. Er zit geen worm in de Mexicaans tequila flessen en het is tevens geen Mexicaanse traditie. Er is een worm genaamd gusano oftewel de Hypopta agavis die leeft op de agave plant voor in de fles van een aantal soorten Mezcal maar niet allemaal. Ook kunt u een zakje van "worm zout" : gedroogde gusano, zout en chilipoeder vastgebonden aan een fles Mezcal tegen komen. De worm werd als een marketing gimmick in de jaren 1940 geïntroduceerd.

Mythe 2: Tequila wordt gemaakt van de cactus. Tequila wordt gemaakt van gedistilleerd sap uit het hart (piñas) van de volwassen agave of maguey plant. Deze plant is een vetplant (niet een cactus)en staat in verband met de lelie en amaryllis.

Mythe 3: Tequila en Mezcal zijn hetzelfde. Tequila is een soort Mezcal, maar niet alle mezcals zijn tequila. Beide vloeien voort uit rassen van de agave plant, maar tequila is gemaakt van de Agave Tequilana Weber, of blauwe agave. Ondanks de vele gelijkenissen zijn tequila en Mezcal zo verschillend als Schotse whisky en rogge. De meeste commerciële Mezcal wordt geproduceerd in Oaxaca, terwijl de meeste tequila wordt gemaakt in of nabij Jalisco. De productieprocessen zijn ook heel anders en daarmee ligt het voor de hand dat ook de smaak verschillend is.

Mythe 4: Tequila word alleen thuis gemaakt. De productie van tequila wordt streng gecontroleerd door de Mexicaanse regering en de Raad van Toezicht Tequila (CRT). Verklaringen die op de fles over de leeftijd, stijl en inhoud zijn wettelijke eisen. Er is ook een non-profit Raad riep de Kamer van Tequila producenten die de sector reguleert. De meeste fabrikanten nemen veel trots in hun productie.

Mythe 5: De beste tequila kost het meest. Prijs is niet altijd een goede manier om de waarde van de dingen beoordelen. Een groot deel van de kosten kunnen gaan naar mooie verpakking, het ontwerp van de fles, grote reclamecampagnes en eenvoudig de status, naam en imago van de tequila. Er is een grote markt van uitstekende middenklasse geprijsde tequila in Mexico. Echter, als algemene regel, 100% procent agave tequila kost veel meer dan mixtos.

Mythe 6: Alle tequilas zijn hetzelfde. Tequila verschillen aanzienlijk naar gelang van het bedrijf waardoor ze, de processen, en de groeiende milieu. De temperatuur, de bodem, soorten apparatuur, leeftijd van de planten, hoe de planten worden gebakken en hoe de tequila gedistilleerd is niet ouder zijn alle van invloed op de smaak, kleur en lichaam. Er is een verrassend grote variatie in smaken tequila vooral tussen stijlen als blanco, reposado en Añejos nog meer tussen de 100 procent agave en mixto tequila.

Hoe maakt u de perfecte Margarita?
De perfecte Margarita kent slechts 3 ingrediënten: tequila, agave nectar en limoen zo is een Margarita eenvoudig te maken. Natuurlijk bestaan er vele varianten en uitbereidingen op deze ingrediënten. Wij hebben voor u het volgende eenvoudig te maken Margarita recept:

Ingrediënten: 100% agave tequila, agave nectar, limoen, ijs en zout
Aanbevolen hulpmiddelen: limoen perser en een cocktailshaker.
Hoeveelheden: 35ml tequila, 2tlp. agave nectar, 50ml vers geperst limoensap

Meng de tequila, agave nectar en limoensap en roer om de Agave nectar te ontbinden, voeg genoeg ijs toe en gebruik bij voorkeur een origineel Margarita glas, schudden en serveren. U sluit de cocktail of om zout op de rand van het glas te serveren.

De volgende cocktails zijn gemaakt op basis van tequila: Bloody Aztec, Brave Bull (tequila en Kahlúa), Charro Negro (tequila en Coca-Cola),Chimayo Cocktail, Long Island Iced Tea (IBA), Margarita (IBA), Matador, Paloma (een Margarita gemaakt met witte grapefruitsap (jugo de Toronja)), Paralyzer, Slammer Royale, Tequila Slammer, Tequila Sunrise (IBA), Tequila Sunset, Toro Rojo, Bananarita.

1 comments:

Anoniem zei

Usually I do not learn post on blogs, however I would like to
say that this write-up very compelled me to take
a look at and do it! Your writing taste has been amazed me.
Thanks, quite nice article.

Look at my blog ... sbo

Een reactie plaatsen

Onderwerp...