NIEUWS - Boskalis verkrijgt belangrijk project in Mexico

Koninklijke Boskalis Westminster N.V. heeft vandaag bekend gemaakt dat zij een contract heeft getekend met het Secretaría de Comunicaciones Y Transportes voor circa € 40 miljoen voor de aanleg van een toegangskanaal en draaikom bij de LNG import terminal in Cuyutlán, Colima. De werkzaamheden zullen medio 2010 zijn voltooid.

"De eerste fase van het project omvat de aanleg van een toegangskanaal en het verdiepen van een lagune ten behoeve van een draaikom. In totaal zal 4 miljoen kubieke meter zand en klei worden gebaggerd. Voor dit project worden een medium of grote sleephopperzuiger en twee snijkopzuigers ingezet", aldus de baggeraar uit Papendrecht.

Eerder dit jaar verkreeg branchegenoot Jan De Nul een contract voor strandregeneratiewerken in Cancun, Playa del Carmen en Tulum ter waarde van €45 miljoen.


REIZEN - Mobiel bellen en Internet in Mexico

Contact met het thuisfront, bereikbaar willen zijn en altijd een veilig gevoel om bij de hand te hebben: mobiele telefonie en internet zijn niet meer uit ons dagelijks leven weg te denken en zeker niet tijdens uw vakantie in Mexico. Echter horen wij maar al te vaak dat mobiele bellers van een koude kermis thuis komen wanneer zij de rekening na terugkomst in Nederland ontvangen.

Over het algemeen heeft Mexico een goed ontwikkelde infrastructuur voor vaste en mobiele telefonie maar ook voor het Internet. De enorme oppervlakte van het land maakt 100% dekking echter onmogelijk maar op alle toeristische plekken zoals Cancun, Playa del Carmen en Mexico Stad is volop bereik. De Nederlandse providers hebben overeenkomsten met Mexicaanse providers dat er voorzorgt dat u uw Nederlandse abonnement gewoon in Mexico kunt gebruiken maar vaak bent u goedkoper uit wanneer U tijdelijk gebruikt maak van een Mexicaanse provider.

Dit artikel geeft u alle details op het gebied van mobiel bellen en internet in en vanuit Mexico. Naast praktische informatie over mobiel bellen, het bereik en wat dat u gaat kosten geven wij u enkele nuttige tips. Ook voor de mensen die niet zonder Internet of e-mail kunnen hebben wij alles over internet en e-mail in Mexico voor u op een rijtje gezet.

Lees ook:
Alles over geld en pinnen in Mexico
Alles over gezond op reis naar Mexico
Alles over het weer in Mexico
Alles over Playa del Carmen


Bellen in Mexico
Mexico beschikt over een goede infrastructuur voor vaste en mobiele telefonie en daarnaast over (high-speed) internet aansluitingen zoals bijvoorbeeld ADSL. De laatste jaren is vooral de ontwikkeling van de mobiele infrastructuur zoals GSM en 3G sterk in opmars.

Mexico beschikt over vele openbare gelegenheden waar u over telefoon en internet kunt beschikken. Niet alleen vindt u op elke hoek van de straat een telefooncel u kunt ook terecht in uw hotel, winkelcentra, postkantoren en natuurlijk de lokale internetcafés.

Wanneer u naar Nederland belt dient u goed op te letten hoe u het door u gewenste telefoonnummer dient te gebruiken. Naast de Nederlandse landcode 0031 gevolgd door het telefoonnummer; waarbij de eerste 0 weg valt (dit geldt ook voor de 06 nummers. Een voorbeeld: U wilt uw familielid met het mobiele nummer 06-12345678 vanuit Mexico bellen. U toetst/draait dan 0031612345678. Let op in sommige hotels dient u eerste een buiten lijn te selecteren vaak is dit nummer 001 gevolgd door de kiestoon of 0 kiestoon 001 gevolg door het nummer. In het voorbeeld dient u toetst/draait u 00010031612345678. Wij raden u aan geen gebruik te maken van de hoteltelefoon omdat voor het gebruik hiervan vaak waanzinnige hoge tarieven in rekening worden gebracht. Dit geldt tevens voor de internet mogelijkheden die vaak op uw TV mogelijk zijn. Bedragen van $400 peso’s per uur zijn geen uitzondering.

Over het algemeen zijn de lijnen naar Nederland van een goede kwaliteit. Het kan altijd voorkomen dat er sprak is van een zogenaamd delay ook wel vertraging genoemd. Spreek dan duidelijk en langzaam en val elkaar niet in de rede.

Tot slot: vergeet niet om in het geheugen van uw telefoon 0031 voor de Nederlandse nummers te zetten en de eerste volgende 0 weg te laten. Dit voorkomt dat u naar wild vreemde Mexicanen met hetzelfde nummer belt en belanden uw Sms’jes niet bij de verkeerde persoon.


Nederlandse Providers
De meeste Nederlandse providers hebben zogenaamde roaming contracten met de Mexicaanse providers. Dit betekent dat wanneer uw telefoon geschikt is voor het GSM1900 netwerk deze naar de juiste provider gaat zoeken en zonder moeite het netwerk kan gebruiken.

De kosten voor mobiel bellen in Mexico zijn provider en abonnement afhankelijk. U dient zelf contact op te nemen met uw provider voor uw specifieke situatie. Een ronde langs de Nederlandse providers leert ons dat de verschillen in tarieven voor Mexico van elkaar verschillen.

KPN
KPN kent twee soorten abonnementen die in Mexico gebruikt kunnen worden maar natuurlijk kunt u ook uw Pre-Paid telefoon gebruiken. De tarieven naar Nederland en binnen Mexico voor respectievelijk KPN Standaard, KPN OpReis en PrePaid zijn als volgt:

Bellen:€ 4,20 /min, € 4,00 /min, € 4,50 /min
Gebeld worden:€ 1,75 /min, € 1,65 /min, € 2,00 /min
Sms:€ 0,75 /sms, € 0,75 /sms, € 0,75 /sms
Internet:€ 9,95 /MB, € 9,95 /MB, n.v.t.

Tarieven vanuit Nederland naar Mexico:
Bellen naar vaste lijn*: € 1,25 /min
Bellen naar mobiel*: € 1,25 /min
Beeldbellen: € 1,74 /min
Versturen van sms: € 0,39 /sms
Versturen van mms: € 0,49 /sms

Bekijk hier de meest actuele KPN tarieven. Heeft u een RaboMobiel dan valt Mexico in Zone 4. Bekijk hier de actuele tarieven van RaboMobiel.

Vodafone
Vodafone kent het Vodafone Passport. Hiermee belt u tegen het Vodafone World-tarief. Dit betekent dat u vanuit Mexico naar Nederland € 1,95 per minuut betaald. Wanneer u in Mexico gebeld wordt kost u dat €1,50 p/m. Een Sms’je kost u slechts €0,55.

Telfort
Met Telfort in Mexico valt Mexico in Zone 3. Telfort heeft een roamingcontracten met Telcel en Telefonica. U betaald zowel voor bellen als gebeld worden naar Nederland €2,00 per minuut. Voor een SMS bericht betaald u €0,45. Bekijk hier de meest actuele tarieven van Telfort in Mexico.

T-Mobile
Met T-Mobile valt Mexico in Zone 3 en daarmee betaald u €2,25 per minuut vanuit Mexico naar Nederland. Wanneer u vanuit Nederland in Mexico gebeld wordt dan betaald u €1,00 p/m. U ontvangt gratis SMS berichten en betaald €0,50 per verzonden SMS. T-Mobile heeft roamingcontracten met Telcel. Bekijk hier de Mexico tarieven van T-Mobile voor de meest actuele prijzen.

Ben
Ook bij BEN valt Mexico in Zone 3 dit betekent dat u €2,25 per minuut betaald voor een gesprek naar Nederland. Voor het sturen van een MS naar Nederland wordt u €0,13 in rekening gebracht. Bekijk hier alle actuele prijsinformatie van BEN.


Mexicaanse Providers
Mexico kent een aantal grote aanbieder van mobiele en vaste telefonie. Wij hebben de vier meest bekende providers voor u op een rijtje gezet: Telcel, Movistar, Nextel en IUSACell.

Het bereik is net zoals in de meeste grote landen beperkt tot de grote steden en langs de grote doorgaande wegen. Concreet betekent dit dat je op de meeste toeristische plaatsen gewoon mobiel kunt bellen,. Wanneer u echter gaat rondtrekken op meer afgelegen gebieden komt dan zal het bereik verbroken worden.

Telcel
Telcel is de grootste aanbieder op het gebied van telefonie in Mexico. U zul t deze naam op vele plekken tegenkomen en met name de grote TelCel luchtballon is landelijk bekend. De dekking van telcel kan gezien worden als de beste dekking voor heel Mexico. TelCel heeft met de meeste Nederlandse providers (Kpn, Orange, T-Mobile, Telfort, Vodafone Libertel) een roamingcontract. U zult de naam Telcel in Mexico vaak tegen komen niet alleen in reclame uitingen maar ook oor de vele telefooncellen die door het hele land verspreid staan. U kunt met behulp van een telefoonkaart eenvoudig van deze tostellen gebruik maken. Wanneer u besluit een Prepaid SIM kaart via Telcel aan te schaffen dan betaald u $4 per minuut voor een gesprek binnen Mexico. De internationale tarieven voor bellen naar Nederland worden helaas niet op de website vermeld.

Movistar
Movistar is de tweede grootste provider van Mexico en heeft net zoals Telcel een goede landelijke dekking. In de toeristische gebieden zoals Cancun, Playa del Carmen, Mexico Stad, Puerto Vallarta en Acapulco beschikt u over voldoende dekking. Wanneer u een prepaid kaart van Movistar in Mexico koopt betaald u de helft minder dan met u Nederlandse provider. U betaalt voor een gesprek naar Nederland $21,28 peso en voor lokale gesprekken $5,75 voor 15 minuten. Voor de meest actuele tarieven klik hier.

Nextel
Nextel is de Mexicaanse prijsvechter op het gebied van mobiele telefonie. Hoewel de landelijke dekking minder is dan TelCel en Movistar kunt u in alle toeristische gebieden over voldoende bereik beschikken. De prijzen voor een prepaid abonnement zijn in prijs aantrekkelijk. Nextel kent het Completa en Reducida tarief. Het complete tarief geldt van Maandag tot Vrijdag van 08:00 tot 19:59 en het Reducida tarief geldt van Maandag tot vrijdag van 20:00 tot 7:59 en ook in het weekend. Het Completa tarief voor Nederland bedraagt $17.02 peso per minuut en het Reducida tarief voor Nederland bedraagt $11.35 per minuut. Bekijk hier de meest actuele prijzen.

IUSACell (CDMA)
IUSACell is een kleinere speler op de markt van de mobiele telefonie in Mexico. De landelijke dekking is daarom ook heel erg beperkt. Voor lokale gesprekken betaalt u $4,20 voor nationale gesprekken $6,20 en voor internationale gesprekken naar de Verenigde Staten betaalt u $6.20 per minuut. De tarieven en mogelijkheden voor bellen naar Nederland is op basis van Prepaid niet mogelijk. Met een abonnement betaalt u voor gesprekken naar Nederland $12 peso. Bekijk hier de meest actuele tarieven.

Ook GMS world geeft een actuele dekkingskaarten van de belangrijkste Mexicaanse providers.


Mexicaanse SIM kaart
Vaak is het verstandig om in Mexico een Prepaid SIM kaart aan te schaffen want bellen in Mexico is dan stukke goedkoper dan wanneer je gebruik maakt van de Nederlandse of Belgische abonnement. SIM kaarten zijn op veel plaatsen te koop en de meest verkochte providers zijn Telefonica, Movistar en Telmex. Wanneer je over een SIM lock vrij toestel beschikt verwissel je eenvoudig het SIM kaartje. Je kunt je Nederlandse nummer door laten schakelen naar je nieuwe Mexicaanse nummer.

Let op dat vanaf april 2009 u verplicht bent om uw aangeschafte telefoon te registreren. Door nieuwe Mexicaanse wetgeving worden de persoonlijke gegevens van de SIM kaart houder gekoppeld aan het Mexicaanse CURP (Clave Unica de Registro de Poblacion) systeem. Aangezien u als buitenlander geen CURP nummer heeft dient u bij het aan schaffen van de telefoon een identificatie te laten zien en worden uw gegevens aan de kaart gekoppeld. Ook is het mogelijk om zelf een CURP nummer aan te vragen en sommige providers gebruiken zelfs een willekeurig CURP nummer om de SIJM te registreren. Dit betekent dat bij verlies en/of diefstal u direct contact met de politie en provider op moet nemen om zo te voorkomen dat kwaadwillende uw telefoon misbruiken en u verantwoordelijk daarvoor wordt gehouden. Vanaf april 2010 is het verboden om met een niet geregistreerde SIM kaart te gebruiken. Wanneer een SIM kaart 6 maanden niet wordt gebruikt verloopt deze automatisch en kan niet meer geactiveerd worden.

Telefoonkaart
Eenvoudig te vinden in steden, dorpen en op vliegvelden zijn de openbare telefoons. De meest voorkomende en betrouwbare zijn de telefoons van Telmex. Om gebruik te kunnen maken van deze telefoon dient u een zogeheten tarjeta landatel te kopen. U kunt deze telefoonkaarten overigens overal kopen met name in de kiosk en winkels let op het ladatel teken o.a. Sanborns. De kaarten zijn verkrijgbaar in de bedragen $30, $50 en $100 peso’s. De belkosten bedragen $1 peso voor lokale gesprekken , $4 peso’s voor gespreken binnen Mexico en $25 peso’s voor Europa.


Internet
Internetten kan op veel plekken in Mexico. De eerste mogelijkheid is vaak al op de hotelkamer. Ook hebben de meeste resorts en hotels en internethoek of in ieder geval een PC waar je bijvoorbeeld je mail kunt checken. Buiten de hotels kun je op veel plaatsen in Mexico terecht bij een internetcafé. Hier kun je tegen een relatief laag bedrag gebruik maken van het Internet. Tip: wanneer je zelf een labtop bij je hebt kun je gratis toegang tot een WIFI krijgen bij bijvoorbeeld Starbucks. Deze code die onderaan de kassabon staat kan overigens bij meerdere WIFI punten gebruikt worden waaronder op het vliegveld van Cancun.




Enkele handige tips
Tot slot geven wij u enkele handige tips voor het voordelig en goedkoop mobiel bellen en internetten in Mexico.

Tip 1 - Koop een Mexicaanse SIM kaart:
Wanneer u beschikt over een SIM lock vrije telefoon schaf dan een Mexicaanse prepaid SIM kaart aan en bel gemiddeld voor de helft van de kosten met uw Nederlandse provider.

Tip 2 - Schakel uw voicemail uit:
Uw voicemail blijft in principe altijd actief, ook al staat uw toestel uit. U moet diep in de buidel tasten wanneer die ene vriend uit Nederland even met u wilde bijkletsen en uw voicemail minuten lang insprak. Bedenk altijd dat degene die u belt contact met u in het buitenland maakt en u op uw beurt belt met de voicemailcomputer in Nederland. Zorg dus altijd dat u vóór vertrek de voicemail-functie uitschakelt.

Tip 3 - Zeg het met een SMS:
De tarieven voor bellen in Mexico zijn veel hoger dan het versturen en ontvangen van een sms bericht. daarom is het aan te raden om in plaats van te bellen een SMS te versturen. Zo bespaart u vele euro's en kunt u toch communiceren met uw familie en vrienden. Onnodig bellen is vaak de oorzaak voor een hoge rekening.

Tip 4 - Vergeet het service nummer van uw provider niet:
Vergeet niet het servicenummer van uw Nederlandse telefoonprovider te nemen. Uw vakantie wordt namelijk een regelrechte ramp wanneer u bij verlies of diefstal van uw mobiele telefoon het nummer niet kunt laten blokkeren. Dit betekent dat andere uw telefoon kunnen blijven gebruiken en u bij terugkomst in Nederland hoge rekening kunt verwachten.

Tip 5 - Maak gebruik van een telefoonkaart:
Het gebruik van de lokale telefoonkaarten in de openbare telefooncellen is net zoals mobiel bellen met een Mexicaanse SIM kaart tot 50% goedkoper dan met uw eigen mobiel of hotel telefoon. U kunt deze kaarten overal kopen waar u het ladatel Logo ziet.

Tip 6 - Collect bellen = llamada por cobrar:
Helaas is het peperduur voor wie gebeld wordt: die betaalt een starttarief van 3 tot 4,50 euro, plus natuurlijk de normale kosten van internationaal bellen. Eigenlijk is collect-call alleen voor noodgevallen. Als u bijvoorbeeld de rekening wilt betalen voor uw kinderen die naar huis bellen, kunt u beter achteraf de rekening vereffenen.

Tip 7 - Bel via het Internet:
Voor het bellen via Internet heeft u een high-speed internetverbinding, een headset en microfoon nodig. Deze zijn in Mexico beschikbaar in de vele internetcafés ma rook in de hotels. Bellen via Internet is de goedkoopste manier van bellen zeker wanneer u reeds over bijvoorbeeld een Skype abonnement beschikt.

Tip 8 - Bezoek een lokaal Internetcafé:
Wanneer u af en toe uw e-mail wilt checken of toch even online de telegraaf of volkskrant wil lezen maak dan gebruik van de zeer voordelige lokale internetcafés. Tegen betaling van enkele peso’s kunt u e-mailen, internetten en zelfs printen. Dit is een goed alternatief voor de vaak schandalig hoge tarieven die hotels en resorts vragen voor gebruik van het internet.

Tip 9 - Vergeet uw wereldstekker niet voor het opladen van uw Mobiel:
Mexico heft in tegenstelling tot Nederland geen 200V maar 110 Volt en 60 Hertz. Dit betekent dat uw een wereldstekker nodig heeft om uw oplader van uw mobiele telefoon in het stopcontact te gebruiken. Deze wereldstekkers zijn overal te koop.

Lees ook:
Alles over geld en pinnen in Mexico
Alles over gezond op reis naar Mexico
Alles over het weer in Mexico
Alles over Playa del Carmen

NIEUWS - Restaurant Caesar Salade moet deuren sluiten

De economische recessie slaat hard toe in Mexico. Zo werd afgelopen vrijdag bekend dat het restaurant waar de Caesar Salade werd uitgevonden haar deuren moet sluiten. Niet alleen de teruggang van de toeristen maar ook een grote brand die het restaurant drie jaar geleden moest incasseren hebben geleid dat de huur niet meer betaald kon worden aldus eigenaar Jorge Chávez.

Het restaurant Caesar in Tijuana wordt beschouwd als de plek waar Caesar Cardini de Caesar Salade bij toeval voor het eerst bereidde. Cardini was van Italiaans Mexicaanse afkomst. Hij woonde in San Diego maar werkte in Tijana. Sla, knoflook, ansjovis, olie, Worcestershire saus, ciderazijn, Mexicaanse limoen, stukjes toast en Parmezaanse kaas zijn de ingrediënten van deze wereldberoemde salade.

Over Mexicaans eten gesproken; Bob Shoudt veroverde afgelopen week in Albuquerque de wereldtitel burrito's eten. Humble Bob at 33,5 burrito's gevuld met rundvlees, bonen en chili in 10 minuten op.

LIFESTYLE - Mexicaanse wijnen

U kent Mexico van tequila, mezcal en Corona maar heeft U ooit gedacht aan Mexicaanse wijn? Toch is de Mexicaanse wijnproductie één van de oudste van het Amerikaanse continent. Niet alleen kende de inheemse bewoners variaties van druiven en vruchten maar direct na de Spaanse Conquest werden grote delen van het nieuwe land gecultiveerd voor de productie van wijn.

De geschiedenis van de Mexicaanse wijnindustrie begon in 1524 toen de Spaanse gouverneur Hernando Cortes elke Spanjaard met land van de kroon verplichte om voor elke 100 inheemse arbeiders jaarlijks 100 wijnstokken te planten. In de 16de eeuw brachten de Spaanse kolonisten en missionarissen vanuit Mexico deze wijnstokken naar Peru, Chile en Argentinië en in de 17de en 18de eeuw naar de Verenigde Staten. Tegenwoordig wordt de opkomende wijnproductie gedomineerd door wijnen afkomstig uit de Valle de Guadalupe in Baja California geproduceerd door internationaal erkende wijnhuizen zoals Casa Madero, Casa Pedro Domecq en L.A. Cetto.

Dit artikel neemt u mee naar de Mexicaanse wijngaarden, haar rijke en roemruchtige geschiedenis, de voornaamste wijnstreken, haar wijnhuizen, de vele druivensoorten en haar beste internationaal erkende Mexicaanse rode en witte wijnen.

De Mexicaanse wijnproductie
De Mexicaanse wijn is bezig met een offensief op de internationale drankenmarkt. Hiermee volgt de wijn de populariteit van Mexicaanse bieren zoals Corona en Sol. Een combinatie van moderne technologie en expertise op het gebied van wijn maken heeft geleid tot de productie van hoogwaardige Mexicaanse wijnen die in een snel tempo internationaal doorbreken. Mexico exporteert ook wijn maar exporteert veel meer van het meer populaire tequila en bier. De Mexicanen consumeren minder dan een halve fles per persoon per jaar, dit is een fractie in vergelijking met andere landen waar de liefde voor wijn bestaat zoals Frankrijk, Italië en Nederland.



Na jaren van duisternis en een slechte reputatie zetten de Mexicaanse wijnen een punt achter de geschiedenis en klimmen op naar de wereld top. Mexico beschikt over de oudste wijngaarden van de Nieuwe Wereld en kustgebieden met warme dagen en koude nachten en een deken van Pacifische ochtendmist net zoals de Napa en Sonoma gebieden in de Verenigde Staten. Maar waarom waren de Mexicaanse wijnen van zulke mindere kwaliteit? Na decennia van smakeloze wijnen is Mexico eindelijk in staat om kwaliteitswijnen te produceren. Met als gevolg dat met name in Baja California, dat verantwoordelijk is voor 75-85% van de totale wijnproductie in steeds meer Mexicaanse wijnhuizen de (internationale)markt opgaan. Alle wijnhuizen willen natuurlijk haar wijn exporteren maar ook de binnenlandse wijnafzet, in het hoge kwaliteit segment is van groot belang. De tarieven voor het importeren van Mexicaanse wijn in bijvoorbeeld de Verenigde Staten zijn laag. Door het winnen van internationale onderscheidingen openen Mexicaanse wijnen nieuwe markten. Publiciteit in voorname vakbladen zoals Wine & Spirits, Wine Spectator, Underground Wine en publicaties in lokale kranten zorgt voor waardering en respect voor Mexicaanse wijnen.

De wijnstokken beslaan in Mexico circa 70.000 hectare en breiden volgens de National Accosiation of Grape en Wine Makers met zo'n 6 procent per jaar uit. Deze cijfers zijn overigens met ingreep van de wijnstokken gebruikt voor productie van sap, jam en rozijnen. De wijnsector groeit echter het snelst. Van oorsprong was het probleem voor de Mexicaanse wijnmakers het gebrek aan voldoende middelen voor een hoge kwaliteit wijnproductie. Tegenwoordig beschikken zij over de beste materialen en vatten. Ook spenderen zij veel aan irrigatie. Met het klimaat hebben zij het potentieel voor een kwalitatief goede wijn. Mexicaanse wijnboeren geven toe dat er nog een lange weg te gaan is en het is nog te vroeg voor de wereldmarkt om zich zorgen te maken over de invasie van Mexicaanse Vino. Hoewel betrouwbare statistieken ontbreken heeft de Valle de Guadalupe minder dan twaalf wijnhuizen die samen ongeveer 24 miljoen vatten wijn uit 4.500 hectare produceren. Dit is bijvoorbeeld 2% minder dan de wijn productie in California oftewel gelijk aan de wijnproductie van een kleine Carneros district in het zuiden van Napa en de Sonoma Vallei.


De Geschiedenis van de Mexicaanse Wijn
De Mexicanen zijn de oudste Amerikaanse wijnproducenten. In het precolumbiaanse tijdperk gebruikte de indianen de wijnstokken voor het produceren van een drank waaraan zij fruit en honing toevoegde. Tegenwoordig wordt in sommige streken nog steeds deze wijn ook wel "acachul" genaamd van druiven en fruit gemaakt. Deze wilde druiven worden "Cimarrones" genoemd maar zijn te zuur om wijn van te maken. De eerste Europese wijngaarden in Mexico ontstonden tijdens de Spaanse overheersing toen de missionarissen hun posten gingen opzetten. De Spaanse Conquistadores kwamen veel wilde wijnstokken tegen maar geen enkele was geschikt voor het maken van wijn. Wijn was voor de katholieke kerk noodzakelijk en ook voor de Spanjaarden om hun maal weg te spoelen. Om in deze behoefte te voorzien gaf Foreneen Karats in 1542 opdracht om aan ieder die slaven in dienst had voor elke 100 slaven 1000 wijnstokken te planten. Dit resulteerde in het planten van naar schatting 5.000 wijnstokken die de basis voor de eerste Mexicaanse wijnproductie zorgde. De missionarissen transformeerde o.a. in Baja California de lokale woestijn in vruchtbare landbouwgrond en wijngaarden. Hun leider broeder Junipero Serra vestigde van San Diego tot Sonoma 21 missieposten waar zij de wel bekende wijnstokken verbouwden. Deze variëteit kreeg de naam: missionaris druiven. Deze benaming bestaat nog steeds en wordt in heet Zuid-Amerika "criolla" genoemd. De eerste plaatsen waar de wijngaarden ontstonden lagen in Puebla (Tehuacan en Huejotzingo) en Querétaro, Aquascalientes, Coahuila en later in Baja California en Sonora. In 1524 liet Herman Cortes bij wet vast leggen dat de Europese druiven in combinatie met lokale druiven moesten worden geplant. Dit was het begin van een hybride wijncultuur. In 1593 begon de Spaanse Kapitein Don Francisco de Urdiñola de eerste wijngaard in El Rosario Hacienda, Santa Maria de las Parras te Coahuila. Op het wapenschild van Querétaro zijn nog steeds wijnstokken te zien. De oudste Wijnhuis op het Amerikaanse continent werd in 1596 gevestigd in de Valle de Parras in de missiepost Santa Maria in het noordelijke centrale deel van Coahuila.

De nieuwe Europese druiven paste zich goed aan hun nieuwe omgeving en waren goed genoeg om tot wijn en brandy verwerkt te worden. Deze nieuwe industrie werd echter de kop ingedrukt toen Madrid het produceren van wijn in zijn geheel verbood ten gunste van de Spaanse thuismarkt. Daarbij kwam dat in de tijden daarna de heersende klasse de voorkeur aan Franse wijnen gaf. In 1699 verbood de Spaanse kroon alle lokaal geproduceerde wijn, alle wijngaarden moesten worden vernietigd en de kolonisten werden gedwongen om Spaanse wijn aan te schaffen. Uitzondering hierop waren de Katholieke missionarissen die druiven bleven produceren voor miswijn. Na de onafhankelijkheid werden de regels aangepast om de nationale wijnproductie te beschermen en werden hoge import belastingen geheven op buitenlandse wijnen. Humboldt had in de jaren hieraan vooraf de wijngaarden van Paso del Norte en Provincias Internas geprezen en zo werden deze verder ontwikkeld zelfs in de toen onrustige tijden. De priester Juan Ugarte, de grootvader van de Mexicaanse vinificatie werkte zich van Parras naar andere missieposten en planten druiven. Toen hij deze druiven in 1701 ook op de missiepost van Lorete planten bracht hij de wijn naar het schiereiland Baja California. In 1791 stichten priesters in Baja California de Mision de Santo Tomas ongeveer 150 kilometer ten zuiden van San Diego. Zij brachten en verbouwde druiven en waren één van de eerste die wijn uit de Californias produceerde. In 1834 werd de Mision de Nuestra Senora de Guadalupe del Norte ongeveer 100 kilometer ten zuiden van San Diego gesticht. Dit was de laatste missie gesticht in California. Tegenwoordig komt ongeveer 75% van alle geproduceerde Mexicaanse wijn uit deze streek. Deze streek is een van de weinige streken op deze aarde waar premine wine grapes kunnen groeien. In 1857 na de Mexicaanse War of Reform, werd de katholieke kerk ontdaan van haar land en bezittingen inclusief de missieposten in Lower California dat na de Mexicaanse - Amerikaanse oorlog deel van Mexico uitmaakte. Alle bezettingen van de kerk werden staatseigendom. De overheid verkocht deze gronden van de Mision de Santo Tomas aan en private groep, die er de Bodegas de Santo Tomas in 1888 oprichtte. Sinds de onafhankelijkheid zijn de druiven van Franse oorsprong en sinds de Porfirian tijdperk met uit zondering van de revolutie won de Franse wijn aan prestige.

Aan het einde van de 19de eeuw pionierde de Concannon familie in de Livermore Valley in California. Zij waren overtuigd van het feit dat de Mexicaanse overheid haar voordeel zou halen uit de potentie die de wijncultuur zou kunnen hebben en introduceerde Franse druiven in Mexico. In 1885 was de Mexicaanse overheid ongerust over de uitbreiding van de druiventeelt door de revolutie die Mexico teisterde. In de 20e eeuw werd de druiventeelt geteisterd door de phyloxera(druifluis) epidemie en de revolutie van 1910. De epidemie verwoeste in 1910 grote delen van de Mexicaanse wijngaarden. De revolutie deed de Concannon familie Mexico verlaten maar gelukkig plantte een andere Californische wijnmaker Pirelli Minetti meer dan 70 hectare rond de stad Torréon. In the jaren 30 van de vorige eeuw groeide de wijnindustrie door toedoen van de vele Europese mijnwerkers die in de Valle de Santo Tomas neerstreken. Zij stuitte op verlaten wijnhuizen en gereedschappen en stichtte in 1938 het eerste wijnhuis op het landgoed genaamd Bodegas de Santo Tomas. Na de tweede wereldoorlog met name door het protectionisme groeide de moderne wijnindustrie in Mexico. Na de tweede wereldoorlog voerde de Mexicaanse overheid hoge importbelasting op buitenlandse wijnen. Toen in de jaren 70 de vraag naar zoete, lichte spoelwijn toe nam groeide de binnenlandse wijnafzet naar 2 miljoen vaten per jaar. Maar in 1982 bracht het openen van de grenzen voor goedkope, lage kwaliteit spoelwijn een grote tegenslag voor de wijnhuizen en vele moesten hun deuren sluiten. Dankzij grote investeringen en inzet van geschikte buitenlandse technici o.a. Italianen, konden de overgebleven wijnhuizen goed concurreren met wijn uit andere landen met meer reputatie. Dit leidde tot een beter reputatie van Mexicaanse wijnen, zonder enige twijfel geholpen door de opmars van de Mexicaanse keuken over de gehele wereld maar ook door de deugd die aan connaisseurs geven werd met het ontdekken van deze goede kwaliteit wijnen met een eigen karakter. In 1989 kwam deze opmars tot een einde toen diverse handelsovereenkomsten met Europa werden getekend. De prijs en productie daalde met maar liefst 90% door de concurrentie met goedkopere, met name Duitse en Chileense import wijnen. De Mexicaanse economische crisis en waardevermindering van de Peso in 1994 zorgde voor een enorme werkeloosheid waarvan de gevolgen nog steeds voelbaar zijn. De concurrentie van goedkope import wijnen is nog steeds een serieus gevaar voor de ontwikkeling van de Mexicaanse wijnindustrie. Tegenwoordig heeft de druiventeelt drie belangrijke bestemmingen:voor consumptie, het produceren van wijn en de productie van rozijnen voor industriële doeleinden zoals distillatie.


Mexicaanse Wijnstreken
Mexico kent een drietal wijnstreken die een zevental staten bedekken. De Mexicaanse wijnstreken zijn :

- De Noordelijke wijnstreek: Baja California, Sonora
- La Laguna (Het Meer): Coahuila en Durango
- De Centrale wijnstreek: Zacatecas, Aguascalientes en Queretaro



De Noordelijke wijnstreek
De meest belangrijke wijnstreek van Mexico die de reputatie van de Mexicaanse wijn staande houd is Baja California. Het gebied ligt net boven de 30 graden noorderbreedte. De streek is gecentreerd rondom de stad Ensenada en is verantwoordelijk voor 90% van de Mexicaanse kwaliteitswijnen. De belangrijkste subregio’s zijn de Valle de Guadalupe, Calafia, San Vincente en Santo Tomas alle gelegen aan de Pacifische oceaan zodat ze optimaal kunnen profiteren van de koele zeewind en ochtendmist. Warme dagen en koele nachten zijn over de hele wereld klassieke omstandigheden voor het groeien van druiven. Zo kunnen de druiven hun suikers ontwikkelen zonder te zuur te worden. Alle valleien beschikken over alluviale gronden met graniet.

Het klimaat in Baja California wordt gesplitst door de aanwezigheid van een bergketen. Het westelijk deel heeft dankzij de Pacifische oceaan die zich aan de oostzijde bevind een gematigd klimaat. Het oostelijke deel dat gekenmerkt wordt door hoge temperaturen in de zomer grenst aan de Golf van California. De Valleien gelegen langs de oostkust van Baja California aan de Pacifische oceaan hebben een mediterranen klimaat. Deze regio’s streken zich 200 kilometer langs de Pacifische oceaan uit en hebben hetzelfde klimaat als Zuid Europa. De beste wijngaarden zijn gelegen in de gebieden met een microklimaat. In de Guadalupe vallei zijn 3000 hectare wijngaarden met een mediterranen klimaat en de meest bekende vallei is de Calafia Vallei. De relatieve vochtigheid in deze gebieden bedraagt 80%. De meest gangbare druiven zijn: Barbera, Cabernet Franc, Malbec, Merlot, Nebbiolo, Cabernet Sauvignon, Petite Sirah, Petit Verdot, Syrah, Petit Syrah, Tempranillo en Zinfandel. Witte druiven: Chardonnay, Chenin Blanc, Viognier, Palomino, Riesling en Sauvignon Blanc.

De tweede belangrijke regio’s in Sonora zijn Hermosillo en Caborca. In Hermosillo is de gemiddelde jaarlijkse temperatuur 12 tot 30 graden Celsius met een gemiddelde van 23 graden. Goede irrigatie is benodigd vanwege de droogte in dit gebied dat zelden neerslag kent. De meest voorkomende druivensoorten zijn: Barbera, Cardinal Carinñena, Perlette, Ruby Cabernet, Ruby en Valdepenas. De witte druiven: Bola Dulce, Esmarald, Palomino en Thompson. De relatieve vochtigheid bedraagt 48,4% in juli en augustus. In Hermosillo wordt 79% van de druiventeelt gebruikt voor destillatie, 19% voor het maken van wijn en 2% voor consumptie. Het klimaat in de regio Caborca is een woestijnklimaat met een jaarlijks gemiddelde temperatuur van 21,3 graden maar met in de winter extreem koude periodes. 23% van de druiven word gebruikt voor destillatie, 25% voor het produceren van wijn en de overgebleven 52%voor het maken van rozijnen.

La Laguna
Deze wijnstreek is gelegen in de staten Coahuila en Durango. De streek heeft een woestijnklimaat met een gemiddelde jaarlijkse temperatuur van 18 graden Celsius. Twee zeer gescheiden jaargetijden komen in deze gebieden voor: de eerste van april tot oktober met een gemiddelde temperatuur van 20 graden Celsius en de tweede van november tot maart met een gemiddelde temperatuur tussen de 13,6 en 19,4 graden Celsius. De laagste gemiddelde jaarlijkse temperatuur komen voor in Januari en de hoogste temperaturen in juli en augustus. De relatieve vochtigheid varieert met de seizoenen. In de lente bedraagt deze 13% en in de zomer 16%, in de herfst 53% en 44% in de Winter. In deze regio worden ook kwaliteitswijnen geproduceerd met name in de Laguna dat gelegen is op de noordoostelijk grens van Coahuila en Durango. Dit is de thuisbasis van de Parras Vallei de eerste door de Mexicaanse overheid erkende "appellation". De helft van de Mexicaanse wijngaarden bevinden zich in Sonora.

In 1568 kwamen de eerste Spaanse Conquistadores opzoek naar goud samen met priesters om de lokale bevolking te bekeren in de Vallei van Tlaxcaltecas in de huidige staat Coahuila. Door de wilde druiven en zoet waterbronnen vestigden zij zich daar 10 jaar later. Eén van hen was de Spaanse kapitein Don Francisco de Urdiqola, die de eerste wijngaard begon in 1593 op zijn El Rosario Hacienda, vandaag de dag het winkelcentrum van de stad. In 1597 beval Koning Philips de tweede Don Lorenzo Garcia om het eerste officiële wijnhuis van de nieuwe wereld te stichten op de San Lorenzo Hacienda. Maar in 1699 verbood de koning van Spanje alle wijnproductie in Amerika behalve die van de katholieke kerk. Het verbod bleef van kracht tot de Mexicaans revolutie in 1810. Don Evaristo Madero, grootvader van ex-president Madero kocht het wijnhuis in 1893. In het zuiden van Coahuila tussen Saltillo en Torreón is er een klein dorpje waar het oudste wijnhuis van Amerika is gelegen genaamd Casa Madero.

De meest voorkomende druivensoorten in de regio Coahuila zijn: Chardonnay, Chenin Blanc, Semillon en Colombard. De rode druiven zijn: Cabernet Sauvignon, Merlot, Syrah, Tempranillo, Uva Lenoir en Rosa del Peru. 75% van de geteelde druiven word gebruikt voor destillatie en 25% word gebruikt voor het produceren van wijn en consumptie. Mexicaanse wijnen gooiden hoge ogen in de "Decanter World Wine Awards" , de "San Francisco International" , "Mundus Vini Deutschland Neustadt", en de "International Wine and Spirit Competition" allemaal in 2008.


De Centrale wijn streek
De Centrale regio omvat de staten Aquascalientes, Zacatecas en Querétaro. De wijngaarden van Querétaro zijn verdeeld over San Juan del Rio en de Tequisquiapan Vallei. Het Klimaat in deze streek is half woestijn met sommige gebieden een gematigd vochtig klimaat. De gemiddelde temperatuur is 16,7 graden Celsius met een jaarlijks maximum van 20,2 en minimum van 13,2. De regen periode is van juni tot september.

Valle de Aquascalientes: De wijn productie in deze streek is de afgelopen decennia enorm afgenomen. De meest verbouwde druiven soorten zijn: Chardonnay, Muscat Blanc, Colombard, Cabernet Sauvignon, Merlot en Ruby Cabernet.
Valle de Zacatas: Valle de Zacatas is misschien wel de jongste regio in Mexico waar wijn word geproduceerd. De verbouwde druivensoorten zijn: Colombard, Chenin Blanc, Ugni Blanc, Traminer, Malaga, Ruby Cabernet en Petite Syrah.
Valle de Tequisquiapan, Querétaro: Mousserende Wijn wordt het meest geproduceerd in deze regio. Daarnaast worden ook Sauvignon Blanc, Macaber en St. Emilion verbouwd. Naast de Cabernet Sauvignon, Gamay en Malbec word er ook hard gewerkt aan het verbouwen van de Pinot Noir.

Meer dan 80% van de druiven die in deze regio worden geproduceerd worden gebruikt voort destillatie, 13% voor consumptie en slechts 7% voor het maken van wijn.


Wijnhuizen
Mexico kent een lange historie van wijnhuizen die terug gaat tot 1597. Naast een aantal grote spelers zijn er talloze kleine wijnhuizen die de Mexicaanse wijnproductie de afgelopen jaren een nieuwe impuls hebben gegeven.

Casa Madero
Casa Madero is de Nestor van de Mexicaanse wijn en eigenlijk van de hele Nieuwe Wereld. Ironisch genoeg ligt deze niet in Baja California maar in de Valle de Parras in de staat Coahuila. Dit gebied werd door de Spaanse kolonisten als eerste gekozen voor het verbouwen van druiven vanwege het aanwezige water en vanwege de hoogte waardoor er extreme tempraturen optreden. Casa Madero werd opgericht in 1597 als het wijnhuis San Lorenzo. Het werd door de huidige eigenaar José Milmo's overgrootvader Don Evaristo Madero in 1893 gekocht. In de jaren zeventig van de vorige eeuw begon de familie Milmo met het herplanten van de wijnstokken. Druivensoorten die normaliter gebruikt werden voor het destilleren van Brandy werden vervangen door de Chardonnay, Cabernet Sauvignon en Merlot. Sinds die tijd hebben zij nogmaals de druiven opnieuw moeten planten vanwege druifluis. Tegenwoordig hebben zij ongeveer 485 hectares met druiven. Milmo is er opgebrand om zicht los te maken van het Mexicaanse wijnlabel en probeert actief de restaurantmarkt te veroveren. In de Verenigde Staten zijn reeds drie soorten van Chardonnay, Merlot en Cabernet Sauvignon beschikbaar. Een nieuwe lijn van hoge kwaliteit Bordeaux blend word voorbereid in de nieuwe wijngaarden van Zacatecas.



Casa Pedro Domecq
De productie van Brandy heeft er toe geleid dat grote bedrijven zijn gaan investeren in de wijnproductie van Mexico waaronder Allied Domecq. Casa Pedro Domecq is het meeste bekend in Mexico vanwege de Brandy maar zij produceren ook vele wijnmerken in een brede prijsklasse en soorten. Chateau Domecq is het premium label en bevat een ongebruikelijke blend van Nebbiolo en Merlot maar ook een op de Sauvignon Blanc gebaseerde witte wijn. De Spaanse Cava producent Freixenet heeft ook geïnvesteerd in de Mexicaanse wijn en is een belangrijke speler in de regio Querétaro. Zij produceren hier mousserende wijnen. De grote hoogte in deze wijngebieden zorgt voor koude nachten hierdoor behouden de druiven de juiste zuren die noodzakelijk zijn voor het produceren van deze mousserende wijnen. Dit bedrijf is de drijvende kracht achter de modernisering van de wijnbouw in heel Spanje en is deels verantwoordelijk voor de nieuwe golf van wereldklasse Spaanse wijnen. Pedro Domecq produceert ook El Presidente Brandy, Blue Rhin Lieberaumilch, Champagne Mumm Cordon Rouge, Spaanse en Argentijnse wijnen op verschillende locaties over de hele wereld. Vijfenzeventig procent van de Domecq is onlangs aangekocht door Pernod Ricard. De merknaam Domecq zal in Mexico blijven en aan het nieuwe logo wordt hard gewerkt. Alle flessen wijn krijgen nieuwe labels. Het meest opwindende nieuws is de introductie van een nieuwe wijn: Reserva Magna en de aankondiging van een nieuwe Argentijnse wijnmaker, Sebastian Suarez. De vorige wijnmaker, Jose Luis Durand werkt nog steeds in de regio en maakt nu samen met een zakenpartner zijn eigen superieure en uitstekende wijnen. Domecq wijnen worden verkocht onder verschillende labels waaronder: Calafia, XA, en Padre Kino. Hun beste wijnen zijn de Reserva en Chateau labels en fijne wijnen onder het XA-label. Een van de meest populaire XA wijnen is de Blanc de Blanc: 100% Chenin Blanc, lage temperatuur gisting in roestvrij staal met geen eik of fles veroudering. Het is zeer licht van kleur met lichte zoetheid en zuurheid, fruit aroma's en smaken met een schone slepende afwerking.

L.A. Cetto
Een andere grote producent is L.A. Cetto genaamd naar de Italiaanse oprichter Don Angelo Cetto die in de jaren 20 emigreerde vanuit Piedmont. L.A. Cetto is de grootste wijn producent van Mexico en verschilt in vele opzichten van haar concurrent Domecq. L.A. Cetto is een familie bedrijf met 1200 hectare aan wijngaarden in de Valle de Guadalupe en nog eens 1600 hectare in Sonora; Domecq koopt daar in tegen alle druiven in plaats van deze zelf te produceren. L.A. Cetto heeft drie klasse wijn: commerciële blends, een enkel "variatal" serie en de "Limited Reserve". Daarnaast verkopen zij ook de Chenin Blanc, Malbec en Tempranillo wijnen en de specialiteit van de Californias: de Zinfandel en Petite Syrah. Tenslotte produceren zij nog enkele van oorspronkelijke Italiaanse afkomstige wijnen zoals de Nebbiolo en een Passito woestijn wijn (gemaakt van gedroogde druiven). Domecq en L.A. Cetto zijn verantwoordelijk voor ongeveer 80% van de totale 1,6 miljoen vaten wijn per jaar en zij exporteren elk 40% van de wijn.

Cavas Valmar
De geschiedenis van Cavas Valmar begint in 1919 met de komst van Don Federico Valentin uit de Franse Alpen naar Ensenada. Hij legde zich toe op het bewonen van zijn ranch. Als een goed Fransman, maakte hij zijn eigen wijnen en hij begon deze te delen met zijn vrienden. Zijn kinderen Hector en Gontran Valent vestigden zich in 1983 samen met Fernando Martain in Cavas Valmar. Ze begonnen hun werkzaamheden in een oude parkeerplaats op de ranch met een kleine molen en andere apparatuur waarbij tevens 20 Amerikaanse eiken vaten waren inbegrepen. In die tijd kon men alleen de Palomino, Ugniblanc en Moscatel rassen witte wijn produceren samen met Grenache, Rubi-Rode, Valdepeñas en Italiaanse rassen. In 1985 presenteerde Cavas Valmar zijn eerste twee wijnen, een witte en een rode. Ze gebruikten deze twee wijnen en starten hun bedrijf. In hetzelfde jaar begonnen zij hun Cabernet Sauvignon. Naarmate de tijd voorbij verstreek veranderde de formule de witte wijn tot wat het nu is, een wijn gemaakt met Chevin Blanc druiven. Tegenwoordig is de produktie van Cavas Valmar ongeveer 15.000 flessen per jaar waarvan 80% Cabernet Sauvignon en Chenin Blanc is. Deze wijnen worden verbruikt in de beste restaurants van Mexico. We noemen een paar hieronder: Four Seasons Mexico-stad, La Cabaña del Gaucho in Villahermosa, Merida en Leon Guanajuato, Las Palmillas Hotels, Paraíso Los Cabos, Twin Dolphin en Melia in Cabo San Lucas, Malarrimo Restaurant in Guerrero Negro, 100 años Restaurant, La tradicion en Victoria in Tijuana , Rey Sol, Embotelladora Vieja, La Esquina, Las Conchas, Kaia, Punta Morro en Haliotis in Ensenada.

Kleinere producenten
Er zijn talloze kleinere producenten en hun aantal groeit nog steeds. Deze bedrijven hebben gezorgd voor de grote sprong voorwaarts van de Mexicaanse wijnproductie in de jaren 90. Opgericht in 1987 Monte Xanic is een marktleider en heeft met haar wijnen reeds verschillende internationale prijzen gewonnen. Ze richten zich vooral op Bordeaux variëteit en Chardonnay en richten zich daarmee op het centrum van de wijnwereld. Ook produceren zij een drietal van Chenin Blanc,a late harvest, een reserva en een Colombard blend als eerbetoon aan de Loire Vallei. Haar tweede label is Calixa dat zich richt op het alledaagse drinken van wijn.

Chateau Camou heeft dezelfde Bordeaux aspiraties en heeft Chateau Margaux als grote voorbeeld. Eigenaar Ernesto Alvarez-Morphy's gelooft daarnaast ook in zijn inheemse cultuur en produceert ook traditionele Mexicaanse wijnen. Zijn wijnmaker is de in Bordeaux getrainde Victor Torres die samen met de investeerder Alvarez-Morphy’s een oude verlaten wijngaard tot een state-of-the-art wijngaard heeft omgetoverd. Naast de productie van Merlot en Cabernet hebben zij ook de buurtgenoten Fumé Blanc en Chardonnay.

In Baja Calaforinia is de voornaamste wijnregio naast de bekende Valle de Guadalupe de Bodegas de Santo Tomas. Oorspronkelijk onderdeel van de Mision de Saint Thomas Aquinas werd het in 1888 een commercieel wijnhuis waarmee het tevens het oudste wijnhuis in Baja California is. Ze hebben hun productie de afgelopen jaren gehalveerd om zich te richten op kwaliteit in plaats van op kwantiteit. Tevens hebben zij recent een zogeheten NAFTA wijn genaamd Duetto geproduceerd in samenwerking met de Wente wijnhuis in de Livermore Vallei in California. Hugo D’Acosta, de voornaamste wijnmaker bezit ook Casa de Piedra, dat beperkte hoeveelheden Cabernet Auvignon en Tempranillo produceert waarvan 80% particulier als primeur wordt verkocht.

Andere kleinere wijnhuizen zijn: Freixenet, Viña de Liceaga, Adobe Guadalupe, Vides y Vinos Californianos, Viñedos Lafarga, Vinicola Pijoan, Vinicola tres Valles, Vinisterra, Aborigen, Barón Balché, Bibayoff, en Vinos Chimul.

Druiven
Het Mexicaanse klimaat is uitermate geschikt voor het verbouwen van vele soorten druiven. Van oudsher groeide in Mexico wilde druivensoorten niet echt geschikt voor het maken van wijn. De Spanjaarden introduceerde de eerste Europese druivenrassen. Tegenwoordig zijn er vele druivenrassen verspreid over de vele hectaren wijngaarden. Een overzicht van de druiven en het wijnhuis die haar verbouwd:

Rode druiven
Cabernet Sauvignon: Casa Madero, Bodegas de Santo Tomas, Vinos Bibayoff, L.A. Cetto, Freixenet, Mogor Badan, Monte Xanic, Adobe Guadalupe
Cabernet Franc: Mogor Badan, Monte Xanic, Adobe Guadalupe
Carignan: Cavas Valmar
Grenache: L.A. Cetto, Cavas Valmar, Adobe Guadalupe
Ruby Cabernet: L.A Cetto
Merlot: Casa Madero, Mogor Badan, Monte Xanic, Viña de Liceaga, Adobe Guadalupe
Shiraz (Syrah): Casa Madero, Monte Xanic, Adobe Guadalupe
Macabeo: Freixenet
Malbec: Monte Xanic
Nebbiolo: Vinos Bibayoff, Adobe Guadalupe
Petit Verdot: Monte Xanic
Pinot Noir: Freixenet
Rubyred: Cavas Valmar
Tempranillo: Cavas Valmar



Witte druiven
Chardonnay: Casa Madero, Bodegas de Santo Tomas, L.A. Cetto, Monte Xanic
Chasselas: Mogor Badan
Chenin Blanc: Casa Madero, Vinos Bibayoff, Freixenet, Monte Xanic
Macabeo: Freixenet
Moscatel: Cavas Valmar
Palomino: Cavas Valmar
Pinot Chardonnay: L.A. Cetto
Riesling: L.A. Cetto
Saint Emilion: Freixenet
Semillon: Casa Madero, Monte Xanic
Sauvignon: Blanc L.A. Cetto, Freixenet, Monte Xanic
Ugni blanc: Cavas Valmar
Zinfandel: Vinos Bibayoff


Labels
Doordat de Mexicaanse overheid tot op heden net zoveel interesse had in wijn als de Mexicaanse bevolking in het drinken van deze wijn hebben de Mexicaanse wijnproducenten getracht een label te maken dat in overeenstemming is met de Europese en Amerikaanse standaarden om zo moeilijkheden in de exportmarkt te voorkomen.

Label informatie
Normaal gesproken zijn de gegevens die op het label staat standaard maar de hoeveelheid details kan verschillen per wijnhuis.

De informatie die op de voorzijde van het label staat vermeld bevat:
- De naam van de wijnproducent of distributeur
- Het merk of naam van de wijn
- Het symbool voor de denominatie van de afkomst
- De variëteit aan de gebruikte druiven
- De naam van de producent en de botteling bedrijf
- Het volume van de fles en het alcohol percentage
- Informatie over de leeftijd van de wijn: Crianza of Añada
- De datum wanneer de wijn gebotteld werd

Informatie vermeld op de achterzijde van het label:
- De wijn eigen kenmerken
- De kenmerken van de wijngaard waar de wijn is geproduceerd
- De meeste producenten vermelden details over het klimaat
- Ideeën voor combinaties met wijn en eten

Informatie vermeld op het collarette:
- Het logo of wapen van de wijnproducent
- Een referentie naar de plek waar de wijn is gebotteld
- De leeftijd


Mexicaanse wijnclassificatie
De officiële Mexicaanse wijn classificatie kent 3 typen:

De eerste wordt "Varietales" genoemd. Normaal gesproken zijn dit de beste wijnen en zijn gemaakt van een enkele druivensoort beter bekend als de variëteit wijn.
De tweede is genaamd "Combinadas". Deze geeft de variëteit van de gebruikte druiven aan.
Het derde type is genaamd "De Origen". Dit geeft aan dat de druiven die gebruikt zijn exclusief uit een bepaalde regio komen.


Een selectie van de beste Mexicaanse Wijnen
Tot slot geven wij u een overzicht van een tiental internationaal bekroonde Mexicaanse wijnen. Deze wijnen zijn allemaal gouden medaille winners op diverse internationale vooraanstaande concours:

Casa Madero Cabernet Sauvignon: 90% Cabernet Sauvignon en 10% Merlot. Heeft aroma's van kersen en framboos, hout en specerijen, dit is een elegant en zijdeachtige wijn. Een mooie balans van fruit en rijpe tannine en een aanhoudende en aangename afdronk. De wijn is 12 maanden gerijpt op een combinatie van Franse en Amerikaanse eik.

Casa Madero Shiraz: 100% Shiraz. Deze wijn is 12 maanden gerijpt op nieuwe Franse en Amerikaanse eik. De wijn heeft aroma's van kersen, tabak, leer, bramen en specerijen. Het is intens pittig met een smaak van kersen met een vleugje peper, mooi in balans met zachte tannine en een afwerking die blijft.

Casa Madero Chardonnay: 100% Chardonnay. Een aantrekkelijke gouden kleur, brengt deze wijn aroma's van warme toast, honing en ananas gevolgd door een heerlijke citrus smaak van kaneel, perzik, en guayaba, met minerale en boterachtige notities. De wijn is fris en expressief, met evenwichtige zuurgraad dat het karakter van zijn vruchten bevestigt. De wijn heeft een lang aanhoudende afdronk. Een derde van de wijn wordt drie maanden gerijpt op Amerikaans eikenhout, de rest op roestvrij staal.

San Lorenzo Tinto: Deze wijn is het resultaat van een zorgvuldige mix van Cabernet Sauvignon en Tempranillo, waardoor het een uitstekende balans tussen tannine en fruit heeft, met een zeer aangename geur en delicate smaak.

San Lorenzo Blanco: 50% Chenin Blanc, 50% Chardonnay, heeft een mooie gouden kleur, met een opvallend fruitig karakter, met name van tropische vruchten, samen met minerale en florale tonen. Het is uitstekend als aperitief of ter ondersteuning van kaas, vis of zeevruchten.

Santo Tomás Barbera: 100% Barbera, de edele druiven van de Italiaanse regio Piemonte. Gerijpt in Amerikaans eikenhouten vaten voor een jaar en een jaar in de fles. Het begint met heldere, robijnrode kleur, mondt uit in intense, mooie aromaten en smaken van kersen, mokka, peper, en donker fruit. Deze wijn is heeft body met zachte tannine. Het is ideaal met worst en alle soorten vlees, als ook met pasta in tomatensaus en pizza's.

Santo Tomás Cabernet Sauvignon: 100% Cabernet. Een winnaar van een zilveren medaille op het Concours Mundial in Brussel in 2006. Deze wijn is gerijpt op Franse eik gedurende 15 maanden, plus nog een jaar op fles. De donkere robijnrode kleur leidt naar aroma's van mokka en specerijen, wat leidt tot een intense slok van bramen, kersen en donkere smaken, gevolgd door een lange afwerking van koffie en cacao.

Santo Tomás Merlot: 100% Merlot. 6 maanden gerijpt in Frans eiken vaten van Alliers. De wijn heeft een goed gedefinieerd rassen karakter, fluwelig in de mond, met medium body en een gladde, ronde op het gehemelte te voelen. Aroma's van rood en zwart fruit, kersen, frambozen, bramen, en rozijnen. Ideaal met Chiles rellenos of kip of rundvlees stoofschotels.

Santo Tomás Chardonnay-Sauvignon: 60% Chardonnay, 40% Sauvignon Blanc. Deze ongewone mix combineert de typische aroma's van de Chardonnay met de florale aroma's van kamperfoelie, en de schone, frisse, citrus smaken van Sauvignon Blanc. De wijn heeft de perfecte zuurgraad ondersteund door net iets van eikenhout.

Santo Tomás Viognier: 100% Viognier, een ras oorspronkelijk uit het Rhône dal. Deze stijlvolle, slanke sipper biedt een heldere, gouden kleur, met aroma's van cashewnoten, honing, perzik, abrikoos. Droge, frisse, citrus smaken van zoete kruiden, sinaasappelschil en appel omringen het gehemelte, gevolgd door een mooie lange afdronk. Het is een zeer vriendelijke begeleiding van voedsel wit vlees, vis en zeevruchten



NIEUWS - 199 jaar geleden: El Grito de Dolores

Vanavond is het 199 jaar geleden dat El Grito de Dolores plaats vond. Priester Miguel Hidalgo y Costilla verkondigde het einde van de Spaanse overheersing en riep de onafhankelijkheid van México uit. In de vroege morgen van 16 September 1810 luidde Hidalgo de klokken van zijn kerk en daarmee was de revolutie begonnen. Pas vele jaren later werd 16 September uitgeroepen tot de nationale feestdag van México. Helaas wordt deze gebeurtenis vaak verward met Cinco de Mayo: de dag van de overwinning op de Fransen in Puebla.

Met Hidalgo liep het overigens niet goed af. Nadat hij door de Spanjaarden gevangen was genomen werd hij op 30 juli 1811 in Chihuahua geëxecuteerd. Zijn hoofd werd naar Guanajuato gebracht waar het 10 jaar lang in een kooi samen met de hoofden van andere vrijheidsstrijders zoals Allende, Aldama en Jiminez op de hoek van Alhondiga de Granaditas hing. Na de onafhankelijkheid werden de schedels verwijderd en hebben nu een plek in het Monumento a la Independencia in Mexico Stad.

Traditioneel word de maand september Mes de la Patria genoemd. Restaurants serveren traditionele Mexicaanse gerechten. Op de avond van 15 September verzamelen alle Mexicanen vaak traditioneel gekleed, zich op en rond de plaatselijke Zócalo. Om 23:00 wordt dan in Mexico City door de president El Grito de Indepencia uit gesproken. De ceremonie eindigt in een climax wanneer de menigte de namen van hun helden roepen en eindigen met : Viva México! Ter gelegenheid van dit 199 jarig jubileum organiseert de Mexicaanse ambassade in Den Haag een uitgebreid dinner. Wij zien u graag terug volgend jaar bij de 200e viering in Mexico!

ECONOMIE - Mexicaanse Miljoenennota 2010 ook uitgelekt!

De Telegraaf meldt dat verslaggever Frits Wester van RTL Nieuws vol trots de ook dit jaar uitgelekte miljoenennota (versie 2010) aan het Nederlandse tv publiek heeft getoond. Ook beschikt RTL over de Macro Economische Verkenning. De afgelopen dagen lekte al meerde stukken uit naar media terwijl alle stukken tot Prinsjesdag a.s. dinsdag onder embargo staan. Om deze toestanden in Mexico te voorkomen is er in Mexico geen sprake van Prinsjesdag en worden plannen en cijfers aan de lopende band gepubliceerd.

De inflatie zal in 2010 in Mexico stijgen tot 4,8%, dit zegt Jonathan Heath, directeur van de Economische Studies van HSBC Latijns-Amerika. Het Secretaría de Hacienda y Crédito Público voorspelde eerder nog een inflatie van 3,3% in 2010 maar in deze berekeningen werd geen rekening gehouden met de nieuwe aangekondigde belastingen en publieke heffingen aldus Heath.

Het Instituto Nacional de Estadística y Geografía (INEGI) meldt dat de Industriële productie in de maand juli een stijging van 2,84% ten opzichte van de maand juni laat zien. Uit voorlopige cijfers (sin embargo) blijkt dat de Mexicaanse economie met 6,5% is gekrompen ten opzichte van de zelfde periode in 2008.

NIEUWS - Mexico doet goede zaken voor WK 2010

Mexico heeft in de afgelopen twee WK kwalificatieduels goede zaken gedaan voor directe plaatsing voor het WK 2010 in Zuid Afrika. Zaterdag werd uit in en tegen Costa Rica met 3-0 gewonnen en gisterenavond won Mexico thuis met 1-0 van haar andere rivaal Honduras.

De Verenigde Staten namen de leiding in de groep door thuis El Salvador met 2-1 te verslaan. Ook werd de uitwedstrijd tegen Trinidad en Tobago met 0-1 gewonnen. Voormalig koploper Honduras begon de reeks goed met een 4-0 thuis zege op Trinidad en Tobago maar moest haar meerdere in Mexico erkennen. Costa Rica gooide haar eigen glazen in door na de nederlaag tegen Mexico ook uit met 0-1 van El Salvador te verliezen.

Met nog twee speelronden (10 en 14 oktober) voor de boeg nemen de Verenigde Staten de leiding in deze groep met 16 punten gevolgd door Mexico met 15 punten, Honduras met 13 punten en Costa Rica op de vierde plaats met 12 punten. De nummers 1 t/m 3 plaatsen zich rechtreeks terwijl nummer 4 het op moet nemen tegen de nummer 5 van Zuid Amerika voor een ticket naar het WK.

NIEUWS - TULUM International Airport van start in November?

Voor mensen die naar Cancún, Playa del Carmen, Isla Holbox, Tulum of op andere plekken aan de Riviera Maya op vakantie zijn geweest is Cancún Airport een bekende plek. De Mexicaanse overheid heeft echter plannen om een nieuwe terminal (: lees vliegveld) nabij Tulum aan te leggen. Deze nieuwe luchthaven zal gaan moeten concurreren met de luchthaven van Cancún die zo'n 112 kilometer noordelijker ligt.

De bouw van de nieuwe internationale luchthaven van Tulum is nodig vanwege de snel groeiende stroom van deze nieuwe vooral internationale Mexicaanse vakantiebestemming. Ook past de bouw in de anticyclische strategie van de Mexicaanse overheid onder leiding van president Calderón om de gevolgen van de wereldwijde crisis te verlichten en om de toeristische sector en vastgoed sector (o.a. hotels en resorts) verder te ontwikkelen. Het gebied rondom Tulum behoort tot deze gebieden en is daarom nu heel aantrekkelijk voor investeerders om tegen een zeer gunstige prijs het project te kunnen realiseren.

De Mexicaanse autoriteiten verwachten dat 700.000 passagiers per jaar de luchthaven zullen aandoen en dat dit aantal met 3 miljoen per jaar zal stijgen zodat in het 2025 meer dan 17 miljoen toeristen de vakantie in Tulum en de Riviera Maya hebben doorgebracht en gebruik gemaakt hebben van deze nieuwe luchthaven. De verwachte investering voor de eerste fase van de bouw bedraagt 107 miljoen Euro met een totale investering van 215 miljoen euro. De details worden in November bekend gemaakt.

KUNST EN CULTUUR - Tarascan, de Purépecha en Prinses Ireri

Misschien iets minder spectaculair en bekend dan de Maya's, Olmeken en Zapoteken maar zeker even interessant als de Azteken is de beschaving van de Tarasken. Het lukte de Azteken niet om dit volk te onderwerpen totdat de Spanjaarden met haar geweld, ziekten en overheersing een einde maakte aan deze unieke Mexicaanse beschaving. De Spanjaarden noemden het volk Tarascan, tegenwoordig bekend als Purépecha. Dit volk vormt een belangrijke schakel in de Mexicaanse geschiedenis en culture ontwikkeling.

De Tarasken beschaving ontwikkelde zich rondom Lago de Pátzcuaro in de Mexicaanse staat Michoacán. Vele archeologische resten zijn bewaard gebleven zoals de Yacatas in Tzintzuntzan en de ruines van Ihuatzio. Op het hoogte punt van haar beschaving telde de Tarasken ongeveer 100.000 mensen terwijl tegenwoordig zo'n 120.000 mensen de Purépecha taal dagelijks spreken. De belangrijkste en invloedrijkste persoon voorkomende uit deze inheemse beschaving was president Lázaro Cárdenas. In 1934 werd hij tot president van Mexico gekozen en is vooral bekend om de nationalisering van de olieproductie met de oprichting van PEMEX.

Dit artikel geeft een beschrijving van de Taraskische beschaving, met een overzicht van de geschiedenis, godsdienst en cultuur van dit inheemse volk. Het artikel wordt afgesloten met de Purépecha legende over Prinses Ireri.

De Tarascan of Purépecha
Door het gebrek aan geschreven bronnen door de Tarasken is het moeilijk vast te stellen hoe dit volk zich zelf noemde. We weten dat zij niet Tarascan heette want deze naam werd hun gegeven na de Spaanse Conquest. Het woord tarascue betekend schoonzoon of schoonvader. De misinterpretatie ontstond toen de eerste Spanjaarden trouwde met de dochters van de Taraskische Caciques. Toen enkele nieuwe leden van de familie werden geïntroduceerd als tarascue dachten de Spanjaarden dat deze naam betrekking had op gehele bevolking.

Een ander veel gebruikte naam voor de Tarasken is Uacúsecha dat Arenden betekend. Deze naam verwijst specifiek naar de groep van Chichimec die zich later in het gebied gevestigd hebben maar de stichters van het Tarasken rijk en die zich zelf zien als bloedverwanten van de toen heersende Koninklijke families.

Vandaag de dag is de meest gevolgde verklaring dat de meest waarschijnlijke oorspronkelijke benaming voor de Tarasken, Pure'pecha of Purhépecha, P’urhépecha, Phurépecha is. Het Relación de Cuitzeo uit 1579 verteld dat dit de naam was die zij zich zelf gebruikten en waarvan de betekenis werkende man of gewone man is.

De Geschiedenis
Aan het einde van de klassiek periode leefde tenminste twee etnische groeperingen rond het Lago de Pátzcuaro: een Nahuatl sprekende minderheid in Jarácuaro en enkele Chichimecan groeperingen aan de noordelijke oevers van het meer.

Volgens het Relación de Michoacán wilde de leider van de Purépecha, Tariacuri de groeperingen tot één machtig een sterk volk maken. Rond 1300 A.C. begon Tariacuri met de onderwerping van de verschillende groepen en stelde hij zijn zonen Hiripan en Tangáxoan aan als koningen van Ihuatzio en Tzintzuntzan. Tariacuri was zelf koning van Pátzcuaro. Toen hij rond 1350 stierf hadden zijn nakomelingen de macht over de belangrijkste steden rondom Lago de Pátzcuaro. Zijn zoon Hiripan bleef het gebied tot aan Lago Cuitzeo uitbreiden.


Hiripan en later zijn broer Tangáxoan I begon met het institutioneren van het stammensysteem en de politieke eenheid. Zij stelde een administratieve bureaucratie op en verdeelden de verantwoordelijkheden van de stam in heren en nobele. In de daarop volgende jaren breidde het gecentraliseerde koninkrijk zich uit tot het Balsas Bassin en de Tarascan Sierra. Onder het regiem van Cazonci Tzitzipandáquare werden een aantal regio's onderworpen maar ook weer verloren door confrontaties met de Azteken. In 1460 bereikte het Taraskische rijk de Pacifische kust bij Zacatula, de vallei van Toluca en in het noordelijke deel de huidige staat van Guanajuato. Rond 1470 veroverde de Azteken onder leiding van Axayacatl enkele grensdorpen en wilde doorstoten tot het hart van het rijk maar zij werden uiteindelijk verslagen.

Deze ervaringen maakte de Taraskische leiders sterker en verstevigde hiermee de militaire aanwezigheid in het grensgebied waaronder het dorp Cutzamala. Ook lieten zij de door de Azteken verderven volkeren, de Otomies en de Matlatzincas toe in hun grensgebieden met als wederdienst het verdedigen van het rijk. Vanaf 1480 intensiveerde de Azteken leider Ahuitzotl het conflict met de Tarasken. Hij ondersteunde ondermeer aanvallen van andere etnische groeperingen zoals Matlatzincas, Chontales, and Cuitlatecs tegen de Tarasken. De Tarasken geleid door Cazonci Zuangua weerde deze aanvallen af maar verdere expansie van het rijk werd stilgezet tot de komst van de Spanjaarden twee jaar na het aanstellen van de laatste Cazonci Tangáxoan II van het onafhankelijke Taraskische rijk.


Godsdienst
Onderliggend aan en ter ondersteuning van de sociale, politieke en economische structuur lag de Taraskische godsdienst. Deze verkreeg haar vaste vorm zo'n 150 jaar voor de Spaanse Conquest. De Taraskische godsdienst was gebaseerd op de god Curicaueri die geïdentificeerd werd met de zon en daarom "Groot vreugdevuur" betekende. Andere belangrijke goden waren Cuerauáperi, god van de wolken en god van de vruchtbaarheid omdat haar naam "zij die verkozen word om geboren te worden" betekend en Xaratanga, god van de landbouw. Er waren nog vele ontelbare ander goden o.a. van de hemel, de aarde en de onderwereld met elk een eigen tempel rondom het meer van Pátzcuaro.

Wetenschappers merken op dat diverse aspecten van de Taraskische religie uitzonderlijk on-mesoamerikaans waren: zij hadden geen regengod gelijkwaardig aan de Azteekse god Tlaloc en zij hadden geen "Geveerde Serpent". Daarbij gebruikte de Tarasken geen kalander met 260 dagen en gebruikte deze kalander niet voor het voorspellen.

Tzintzuntzan was naast het voornaamste politiek en economische centrum ook het belangrijkste godsdienstige centrum. In Tzintzuntzan functioneerde de koning ook wel Cazonci of Kasonsi genoemd als aardse verschijning van de god Curicaureri. Zijn voornaamste taken waren het in godsnaam veroveren van nieuw land en zorg te dragen dat de grote vuren in de tempels bleven branden. Hier brachten zij ook grote aantallen menselijke offers, voornamelijk gevangen genomen krijgers. De krijgers werden verzadigd met drank waarna nog levend hun hard uit hun lichaam werd gesneden als offer aan de zon.


Hoewel de burgerlijke en religieuze hiërarchieën gescheiden van elkaar waren opgesteld was er een enorme overlap tussen beide. De Cazonci was ook lid van de priesterlijke hiërarchie en hij had als taak het offeren van de menselijke slachtoffers. De hoogste priester: peta'muti moest in de naam van de koning recht spreken. In tegenstelling to de Azteekse priester leefden de Taraskische priesters niet in celibaat en konden worden herkend aan het strak op hun rug gebonden tabakzak.

Zoals bovenstaand vermeld was een van de taken van de koning het veroveren van nieuw land voor de god Curicaureri, het is daarom niet verwonderlijk dat religie en oorlogvoering na met elkaar verbonden waren. Wanneer het besluit tot oorlogsvoering was genomen vond een belangrijk religies ritueel plaats. De priesters in Tzintzuntzan staken enorme vuren aan die door de priesters in de acht andere gebieden konden worden waargenomen en gevolgd. Alle 91 nederzettingen rond Lago de Pátzcuaro konden deze vuren zien en ontvingen de boodschap. Deze vuren wedren frequent gebruikt voor communicatie tussen de grensposten.


Sociaal
Zonder enige twijfel was in het koninkrijk van 64,000 vierkante kilometer met verschillende etnische en taalkundige groepering elk vorm van hulp van harte welkom. Bovenaan de sociale hiërarchie stond uiteraard de Cazonci. Er bestaat wel enige twijfel of deze koning gekozen werd of door opvolging werd benoemd. Don Antonio Huitziméngari, zoon van de laatste Cazonci en een van de personen die informatie gaf bij het opstellen van de Relacion de Michoacán stelde dat zijn familie al meer dan 700 de troon in bezit had en dat de oudste zoon automatisch de troonopvolger werd.

De Koning was gouverneur en kapitein-generaal ten tijden van oorlog en was zelf Cazonci. Hij had vier belangrijke personen op de vier belangrijke grenzen en het koninkrijk was in vier delen gesplitst. In elk dorp had hij zogenaamde Caciques die verantwoordelijk waren voor het brengen van hout voor de ques= tempels. Andere personen waren acháecha, die de koning altijd vergezelde en zijn rechters waren. Ook de caciques van de provincies waren met de Cazonci zij werden ook wel caráchacapacha genoemd. Daarnaast waren er ocánbecha die verantwoordelijk w aren voor het tellen van de mensen, de mensen naar het werk moest begeleiden en de belasting inden elk had een barrio. Op het moment van de Spaans Conquest woonden er tussen de 60.000 en 100.000 mensen verdeeld over 91 nederzettingen rond het Lago de Pazucuaro. Effectieve sociale, economische en administratieve structuren moesten aanwezig zijn om deze bevolking in goede banen te leiden. De acht administratieve regio's die ondergeschikt belang aan Tzintzuntzan - werden beheerst door señores in het Lake Pátzcuaro Bekken - (dat wil zeggen, erfelijke adel) die meldden dat rechtstreeks terug naar de Cazonci. Deze centra waren gelegen aan Pareo, Eronguarícuaro, Pechátaro, Urichu, Pacandan - Xarácuaro, Itziparamucu, Uayaneo en Pátzcuaro; elke regio bevatte een aantal afhankelijke dorpen en gehuchten.


Ongeacht hoe iemand Cazonci werd, zijn rol was alles omvattend. Zoals eerder vermeld functioneerde de koning in de hiërarchie van de priesters, representeerde hij god, voerde het leger aan en was de hoogste rechter in het koninkrijk daarnaast was hij heerser van Tzintzuntzan. Ook bekleedde de koning een belangrijke diplomatieke functie; zo is bekend dat Taraskische heersers aanwezig waren tijdens de kroning van een Azteekse heerser. Blijkbaar waren de twee volkeren niet altijd in staat van oorlog. De Koninklijke garde bestond uit een groot aantal mensen waaronder, doktoren, maskermakers, zilversmeden, pijlmakers en andere ambachtelijkheden.

Het Relacion de Michoacán beschrijft in detail een begrafenis van een Cazonci begeleid met muziek, uitgebreide rituelen en gedragen nar zijn laatste rustplaats door Tarasken en buitenlandse koningen. Met hem waren zeven belangrijke vrouwen uit zijn paleis, inclusief de beheerder van "het goed en turkooizen lipogramenten", de houder van zijn "urinoir", de kok en de wijndrager. Ook werden 40 mannen geofferd en in dit specifieke geval werd ook de doktor geofferd die gefaald had in het helen van de Cazonci. Duidelijk is dat men geloofde dat het koninklijk hof met hem de dood werd in gedragen.

Zoals reeds gezegd was verwantschap erg belangrijk voor de Tarasken. Sociale klassen werden bepaald bij de geboorte met weinig tot geen veranderingen in sociale klasse gedurende het leven. Drie sociale klassen zijn in het Relacion de Michoacán te onderscheiden: De Cazonci, soms ook Irecha genaamd en de Koninklijke hiërarchie zoals meesters en heren. De adel, ook bekend als principales, caciques, señores naturales; die verbonden waren met verantwoordelijkheid en hadden in sommige nederzettingen. De gewone mensen, ook wel Purépecha, la gente baja, gente común. Daarnaast waren er ook nog slaven, die uitsluitend in dienst waren van de Koninklijke familie. Elke sociale klasse kon worden onderscheden in kleding, het huishouden, trouwen, rijkdom, verantwoordelijkheden en voorrechten. Er lijken ook bepaalde verbindingen tussen sociale stratificatie en de religieuze systeem: bijvoorbeeld de mate van betrokkenheid bij religieuze activiteiten door señores suggereert dat er bepaalde religieuze verantwoordelijkheden van de personen in deze klasse. Bovendien, en enigszins interessant was de aanwezigheid van een priester vereist op huwelijken van royalty en adel, maar niet op de bruiloften van gewone mensen.


Economie
Een zorgvuldig gemaakt administratief en politiek stelsel zou weinig nut hebben wanneer er geen sprake zou zijn van een economie. In het rijk waren drie markten bekend, twee rond het Lago Pátzcuaro en één in het noordwesten in Asajo. Het gewone volk behaalde haar benodigdheden op deze regionale markten. De elite behaalde haar goederen via de gewone man of via door de "overheid" gecontroleerde bedrijven.

Handel en belastingen werden vanuit Tzintzuntzan centraal geadministreerd. Handel over langere afstanden werd verzorgd door de koning aangestelde ambtenaren en er was geen sprake van een gilde zoals bij de Azteekse pochteca. Het cijnzensysteem was voornamelijk een goed politiek gefundeerd systeem dat het hele rijk omving. Alles werd gecentraliseerd samengebracht in Tzintzuntzan waar ze in pakhuizen werden opgeborgen. Cijnzen bestonden uit goederen of diensten en werden volgens een vast schema geïnd. Het hele systeem stond onderleiding van de Koninklijke familie die de verantwoordelijkheid had voor het ontvangen, opslaan en distributie van alles dat werd ontvangen. Ontvangers van de geïnde goederen waren voornamelijk de Koninklijke familie, de bureaucratie, religieuze functionarissen, geallieerden, lokale bevolking in geval van nood en het leger in oorlogstijden.

Goederen die veelal als cijnzen werden ontvangen waren: maïs, katoenen kleren, slaven, offers, metaal, tropisch fruit, cacao, katoen, dierlijke huiden, tropische vogels veren, goud, zilver en koper.

Hoewel het cijnzensysteem meestel eenrichtingsverkeer was de handel vaak in beide richtingen. Vanuit het bassin werden gedroogde vis, veren geëxporteerd en andersom manden, matten en aardewerk en metalen objecten. Het transport netwerk omving enkele wegen van de bergtoppen naar de dalen en cirkelvormige wegen rondom het meer. Slechts enkele wegen waren verbonden met gebieden buiten het bassin.

Cultuur
Waarschijnlijk zijn de Tarasken de enige Meso-Amerikaanse cultuur die de bronstijd voordat de Spanjaarden arriveereden hadden bereikt. Zij gebruikte brons voor het vervaardigen van gereedschappen zoals spades en pyas en andere gebruiksvoorwerpen zoals bijlen, beitels, vishaken en naalden.

Er is weinig van de Taraskische architectuur terug gevonden. Geen enkele stad of grenspost waren voorzien van benoemingswaardige omheiningen of bescherming. Hoewel er handelswegen waren bleven deze vrij primitief en de eerste bruggen en wegen werden door de Spanjaarden gestart. Er zijn slechts twee voetbalvelden gevonden waarvan er geen enkele in Tzintzuntzan waar men ze kon verwachten. Mede door het ontbreken van deze architectuur heeft men lange tijd gedacht dat de Tarasken geen hoogwaardige samenleving had en daarmee niet interessant genoeg zoals de Azteken en Maya's. De Yacatas vormen hier een uitzondering op. De Tarasken worden beschouwd als experts in hun ronde monumentale gebouwen. Er zijn er vijf in Tzintzuntzan staand op een rechthoekig platform van ongeveer 425 bij 250m.

Voornaamste ambachten in het rijk van de Tarasken waren aardewerk, verenwerk, brons, koper en goud. Verschillende onderzoekers benadrukken de diverse soorten objecten, afhankelijk van hun ontdekkingen: Gorenstein en Pollard beschrijven keramische vaten met opvallende combinaties qua vorm, afwerking, en decoratieve motieven; zeer gespecialiseerde lapidaire werk in Obsidiaan en rots kristal met turkooizen mozaïeken; metalen voorwerpen gevormd door zowel hameren en gieten, en versierd met tal van verschillende technieken. Naast het gebruik van de vaststellende Tarasken van brons, hoogtepunt hun gebruik van gold plating, een andere techniek die niet door een andere groep in Meso-Amerika. Pastrana lijkt te genieten van de zeer gestileerde Zoomorphic en antropomorfe sculpturen van vulkanisch gesteente. wijst op de bimetaal voorwerpen van zilver en goud, en " meest verbazingwekkende van hun producties," flinterdunne obsidiaan earspools en Labrets, geconfronteerd met veel goud en turkooizen inleggen.


De Spaanse inval
Nadat de Taraskische Cazonci, Tangáxoan II hoorde van de val van het machtige Azteekse rijk stuurde hij zijn gezanten naar de Spaanse overwinnaars. Enkele Spanjaarden werden uitgenodigd voor een bezoek aan Tzintzuntzan waar zij werden voorgesteld aan de koning en kregen geschenken. Vooral het goud wekte de interesse van Cortes.

Op 23 Februari 1521 verscheen de eerste spaanse soldaat bij de grens van Michoacán. Al eerder waren de effecten van de Spaanse Conquest bij de Tarasken merkbaar. Een jaar eerder was een met pokken besmette slaaf van het leger van Pánfilo de Narvaez aan land gegaan en dit had tot en ware snel en wijd verspreidende epidemie geleid. De Taraskische Cazonci Zuagua (Tzuiangua)stierf tijdens deze epidemieën de late zomer van 1520. Ook de Mazzelen waren door de Spanjaarden meegenomen en zorgde voor een snelle reductie van de inheemse bevolking.

In 1522 werd een Spaans leger onderleiding van Christobal de Olid naar het Taraskische rijk gestuurd en bereikte Tzintzuntzan binnen enkele dagen. Het Tarasken leger duizenden in getale misschien wel 100.000 besloot op het cruciale moment niet te vechten. Gedeeltelijk door deze verwoesting accepteerde de zojuist geïnstalleerde jonge Cazonci Tzintzicha Tangaxoantoen de onderwerping in plaats van het zelfde lot te overkomen als Tenochtitlan aan de Spanjaarden de eerste Spaanse soldaten arriveerde. Als bewijs voor zijn overgaven liet hij zicht bekeren tot het christendom en liet Franciscaanse missionarissen in het gebeid toe.

Tangáxoan gaf zich gewonnen aan de Spanjaarden en in ruil verkreeg hij nog enige vorm van autonomie. Dit resulteerde in een vreemde machtsverhouding waarbij zowel Cortes als Tangáxoan zich als heersers van Michoacán beschouwden. Toen de Spanjaarden merkte dat Tangáxoan de Spanjaarden slechts van een klein deel van de rijkdommen voorzag stuurde zij de wrede conquistador Nuño de Guzmán die samen met een Taraskische edelman Don Pedro Panza Cuinierángari de laatste Cazonci op 14 februari 1530 liet executeren. Toen brak een periode van onrust en geweld uit en in de jaren daarna werden marionetten van de Spanjaarden aangesteld als heersers. Toen Nuno de Guzam door de koning van Spanje werd terug geroepen werd de Bisschop Vasco de Quiroga naar het gebeid gestuurd om de zaak op te ruimen. In snel tempo won hij de harten en zielen van de lokale bevolking waardoor de opstand tegen de Spaanse overheersing werd gestaakt.

De Purépecha Vandaag
Nakomelingen van de Tarasken verblijven nog steeds in Michoacán met name rondom Lago Pátzcuaro. De taal Purépecha word nog steeds door meer dan 120.000 mensen gesproken. Dit is slechts een klein deel van de bevolking.
Ook wordt de taal gesproken in en rond de steden Zamora, Los Reyes de Salgado, Paracho, en Pamatácuaro, allemaal in de buurt van de Paricutín vulkaan.



Tzintzuntzan ligt nog steeds aan de oevers van Lago de Pátzcuaro en produceert nog steeds ceramiek en textiel echter is de omvang van het dorp nog slechts 10% van wat het ooit is geweest. Vele jongeren verlaten het dorp en trekken naar de stad op zoek naar een beter leven.

De Legende

De boot van de Kaaimannen

Toen de Purépecha prins Tacamba, overijld door een onbedwingbare hartstocht, in de armen van de prinses Inchatiro in het bos van Uruapan verdween en daarmee zijn aanspraak op de troon van zijn voorvaderen verloor, riepen de Indianen zijn zuster, prinses Ireri uit tot koningin. Zij was immuun voor de liefde en minachting van al haar aanbidders.

De “pánsperata”, dat liefde betekent in het Tarasco bracht de regio in opstand en de bewoners van het koninkrijk gingen op zoek naar een eerlijke vrouw die de wereldlijke verleiding kon weerstaan. Dat is waarom ze aan Ireri dachten. Ze was een prinses woonachtig in Chupio. Ze door stond alle integriteittests en ze werd geroemd om haar onverschillig gelaatsuitdrukking wanneer ze door de liefde werd geïntimideerd.

Eén van haar aanbidders was de krijger Pampzpeti, heer van Guapacaro . Hij was stapel verliefd op haar. Maar ondanks de minachting van de trotse maagd, gaf de dappere Pampzpeti niet op. Dit was een doorn in het oog van de onderdanen van koningin Ireri. Zij stelde alles in staat een liefdevolle verbintenis met als doel haar devotie voor het koninkrijk te verstoren te beletten.

De vrouw was mooi. Vanwege dat en haar kuisheid, wilden de Spaanse veroveraars wanneer zij naar Tacambaro kwamen haar bezoeken. De kapitein Cristobal de Oñate bezocht haar en stelde haar voor om Christen te worden. Hij gaf haar 3 dagen bedenk tijd. Pampzpeti, haar vreselijk verliefde minnaar had zich in de bosjes verstopt en luisterde het gesprek af en wilde zich verzetten tegen deze catechese.

Zoals afgesproken keerde Oñate terug op zijn paard naar het verblijf van Ireri. En drong haar aan op zijn eerdere verzoek. Het enige wat hij kreeg was een eigenaardig onverschillig gebaar van de jonge soeverein. Hierdoor geërgerd bedacht Oñate een list om haar te ontvoeren.

Op een dag terwijl ze op weg was, probeerde de Spaanse kapitein op zijn paard gebogen en vakkundig met zijn krachtige armen haar achter op zijn paard te hijsen maar Pampzpeti, de minnaar van Ireri, hield zich samen met zijn manschappen schuil, gaf een teken. Tijdens de strijd hoorden zij een geschreeuw van onmacht ,Oñate was gewond en enkele van zijn kornuiten namen hem mee om te genezen.

Pater Juan Bautista een missionaris was zich bewust van wat er gebeurd was en probeerde om beide kampen te kalmeren en bracht een bezoek aan Ireri in Chupio. Ze was onder de indruk van de tengere bleke man met zijn droevige ogen. Hij sprak met haar zacht en nederig. De koningin was overtuigd van wat ze van hem hoorde en antwoordde: "Vader, laten we gaan, ik zal u volgen waar u ook gaat."

De volgende dag na het bezoek van de monnik luidde alle klokken in Tacambaro van vreugde. Hiermee werd aangekondigd dat de koningin Ireri gedoopt zou gaan worden. Zij hadden niet meer op de hartstochtelijke minnaar Pampzpeti gerekend. Plotseling verschijn hij en rukte de catechumeen, koningin Ireri uit de handen van de missionaris en ontvluchtte samen de tempel om haar te verbergen.

De tijd ging voorbij, de chaos in het koninkrijk als gevolg van de Spaanse overheersing en de praatjes die de gebeurtenis met zich mee bracht. Het schandaal was bijna vergeten, toen de priester Juan Bautista woonachtig in Huetamo bezoek kreeg van een Inheemse die hem smeekte om met hem om naar een stervende inheemse in Zirandato te gaan om het laatste sacrament toe te dienen.

Het was laat in de nacht en zij moesten de rivier oversteken waarvan het water gestegen was. Desondanks had de priester toegezegd en ging hij mee met de Indiase als een gids. De religieuze man met het kruisbeeld in zijn handen, bidden en te zoeken bij het passeren van de brug die gezonken in de rivier. Ze veranderd in een boot en werden genomen om de plaats, vond hij de krijger Pampzpeti samen met de huilen en bezorgde koningin Ireri. De priester doopte de ministers en hielpen hen geestelijk, vergeving en troost de koningin op die avond.


De priester en zijn Inheemse metgezel keerde het vlot om en voerden terug naar de plek waar de missionaris woonde. Bij het verlaten van de oever zagen zij dat de zwarte boot leek te zweven als zwarte boomstammen, gevormd door hagedissen of alligators die een voor een de rivier afdrijven.

Onderwerp...